Η καλλιπάρθενος Νύμφη του Ιησού Χριστού Αικατερίνη, ενώπιον πλήθους κόσμου, κάμπτουσα τα γόνατα προς τον Κύριον, προσευχήθηκε και είπε:
«Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μου, ευχαριστώ σοι ότι έστησας επί πέτραν της υπομονής τους πόδας μου και κατεύθυνάς μου τα διαβήματα· έκτεινον τώρα τας αχράντους παλάμας σου, όπου εις τον Σταυρόν ετραυμάτισες, και δέξαι μου την ψυχήν, την οποίαν έθυσα διά την αγάπην σου.
Μνήσθητι Κύριε, ότι σαρξ και αίμα είμεθα, και μη αφήσης να
 |
-Ἄν δέν προσέχει κανείς στά θέματα τῆς πίστεως καί τῆς λατρείας, σιγά-σιγά ξεχνιέται καί μπορεῖ νά γίνη ἀναίσθητος, νά φθάση σέ σημεῖο νά μήν πιστεύη τίποτε.
– Μερικοί, Γέροντα, λένε ὅτι ἡ πίστη τους κλονίζεται, ὅταν βλέπουν νά ὑποφέρουν καλοί ἄνθρωποι.
Οἱ γονεῖς της ἦταν πλούσιοι εἰδωλολάτρες καὶ σχετίζονταν μὲ βασιλικοὺς κύκλους. Ἡ Αἰκατερίνη γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἀπὸ μικρὴ διακρινόταν γιὰ τὴν σοβαρότητα, τὴν ὀμορφιὰ καὶ τὴν ἔκτακτη εὐφυΐα της στὰ μαθήματα, χαρίσματα ποὺ τῆς ἔδωσε ὁ Θεός. Ὅπως ἦταν ἑπόμενο, τὴ ζήτησαν σὲ γάμο οἱ καλύτεροι νέοι· ἀλλ᾽ αὐτή, μολονότι εἰδωλολάτρις ἀκόμη, δὲν ἤθελε νὰ παντρευτῇ. Γιὰ ν᾽ ἀποφεύγῃ τὶς πιέσεις τῶν γονέων της, βρῆκε ἕναν ἔξυπνο τρόπο. Δέχομαι, εἶπε, νὰ παντρευτῶ, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρο,
