Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Από την υπομονή στις θλίψεις διακρίνονται όσοι αγαπούν τον Θεό

Όταν ο Θεός θελήση να βοηθήση μία ψυχή βασανισμένη, δεν την απαλλάσσει από τις θλίψεις, αλλά της χαρίζει υπομονή.

Όλοι οι Άγιοι στην θλίψη εδοκιμάσθηκαν και όχι στην χαρά. Και ο Χριστός στους μακαρισμούς την θλίψη εμακάρισε και όχι την χαρά.

Από το 1933 που ήρθα για καλόγερος μόνο τρία χρόνια είδα ευτυχία στον εαυτό μου. Και τόση ευτυχία που είπα ότι άλλος άνθρωπος σαν κι εμένα ευτυχής σ’ αυτήν την ζωή δεν υπάρχει. «Ο ευτυχέστερος άνθρωπος του κόσμου είμαι εγώ», έλεγα. Τα δε υπόλοιπα χρόνια είμαι πνιγμένος στις θλίψεις. Έφθασα στο σημείο να πω ότι ο δυστυχέστερος άνθρωπος του κόσμου είμαι εγώ. Πολλές φορές είπα: «Ο Θεός με εγκατέλειψε». Η δε πείρα, η φαρμακερή πείρα, με έμαθε

Τὸ κομποσχοινάκι εἶναι θαυματουργό!

Οἱ περισσότεροι ποὺ ἔρχονται στὰ Κατουνάκια, πές μας, λένε. Ἔ, νὰ σᾶς πῶ ὅτι, ἀφιερῶστε τουλάχιστον τὸ εἰκοσιτετράωρο μισὴ ὥρα. Ὅποια ὥρα, κατὰ τὴν κοσμικιὰ δέκα, ἕντεκα πρὸ τοῦ μεσονυκτίου. Καὶ νὰ λέτε τὴν εὐχούλα δίχως νὰ κρατᾶτε κομποσχοίνι στὸ χέρι σας. Ἱκετευτικά, παρακλητικά, κλαψιάρικα «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με». Ἔτσι.

Καλλιέργησέ το αὐτὸ καὶ θὰ δεῖς τί καρπὸ θὰ βγάλει. Ἀπὸ μισὴ ὥρα θὰ τὸ κάνεις κατόπιν μία ὥρα· καὶ πρόσεξε ὅτι ἐκείνην τὴν ὥρα

Όσιος Εφραίμ: Η μητέρα έχει περισσότερη επίδραση να παραδώσει το καλό στα παιδιά!

Ο πατέρας είναι σημαντικό πρόσωπο. Περισσότερο όμως η μητέρα!

Διότι και τον πατέρα μας αγαπάμε, αλλά τη μητέρα μας περισσότερο.

Όπου να πάμε, «μαμά»!

Και η μητέρα ασκεί μεγαλύτερη επίδραση στο παιδί.

Γιατί αυτό από μικρό είναι όλο στην αγκαλιά της.

Ο πατέρας πάει κι έρχεται. Βλέπει μια φορά, δύο, το παιδί, ενώ η μητέρα όλη την ημέρα.

''Δάκρυα καθαρτικά,δάκρυα χαροποιά...''

Πιστεύσατέ με ὅτι τὰ δάκρυα δὲν εἶναι τίποτες ἄλλο, συνήθεια εἶναι. Ἂν συνηθίσεις νὰ κλαῖς, τὴν ἄλλη μέρα θὰ κλαῖς, καὶ τὴν ἄλλη μέρα θὰ κλαῖς, καὶ θὰ φτάσεις σ᾿ ἕνα σημεῖο θὰ πεῖς: «Γιατί κλαίω; Κι ἐγὼ δὲν ξέρω». Ναὶ ἀλλὰ μὲ τὰ δάκρυα ξέρεις πόσος καθαρισμὸς γίνεται μέσα; Πῶς πλένεις τὴ φανέλα σου, τὸ μαντήλι σου μὲ τὸ σαπούνι, ἔτσι εἶναι καὶ τὰ δάκρυα στὴν προσευχή. Μέσα σου καθαρίζεται, καθαρίζεται, καθαρίζεται κι ἔρχεται κατόπιν σ᾿ ἄλλα ἀνώτερα δάκρυα.

Μια βραδιά στην έρημο με τον Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη

Ο Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης
 με τον Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη

Ο Γέροντας ήταν πολύ τακτικός άνθρωπος. Το εσωτερικό του ρολόι δούλευε με μεγάλη ακρίβεια. Οι ώρες των ακολουθιών, της νυκτερινής προσευχής, του ύπνου και της εγέρσεως του ήταν αυστηρά καθορισμένες αλλά και επιτελούνταν με μεγάλη άνεση από τον ίδιο. Τις πρωινές ώρες, αφού είχε ξεκουραστεί λίγο από την νυκτερινή αγρυπνία, ανέβαινε σιωπηλός και έπαιρνε καιρό, για να τελέσει τη Θ. Λειτουργία. Μετά τη Θ. Λειτουργία και την πρωινή τράπεζα επιδιδόταν με πολλή χαρά στις διάφορες εργασίες, είτε λίγο εργόχειρο είτε εργασία στον κήπο με κτισίματα πεζουλιών, υποστέγων, αποθηκών κτλ. Οι αδελφοί των βοηθούσαν στις εργασίες, οι οποίες συνήθως τελείωναν τις μεσημεριανές ώρες, όταν ο ήλιος άρχιζε πια να είναι αρκετά θερμός και ενοχλητικός για την εκ’ φύσεως θερμόαιμο Γέροντα.

ΑΓΙΟΣ από αυτήν την ζωή. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ στο παπα- ΕΦΡΑΙΜ τον Κατουνακιώτη «Σ΄αγαπώ, γιατί μου μοιάζεις!»

«Η δουλειά του παπά είναι να διαβάζει ονόματα, χιλιάδες ονόματα, ειδικά των κεκοιμημένων.

Οι ζωντανοί όλο και κάποιον θα βρουν να του πουν τον πόνο τους, όλο και κάποιος θα τους στηρίξει έστω λίγο. Στην άλλη ζωή όλοι είναι εν μετανοία, αλλά δεν μπορούν οι ίδιοι να κάνουν τίποτα.

Δουλειά του παπά, είναι να μνημονεύει ονόματα κεκοιμημένων στην Προσκομιδή».

«Μια φορά», έλεγε ο παπά-Εφραίμ, κοιμήθηκε ένα καλογέρι μου. Είδα κατόπιν ότι το καλογέρι δεν είχε πάει σε καλό μέρος… Έκανα λοιπόν μεγάλη προσευχή για την ψυχή του καλογεριού μου.

Το βράδυ εμφανίζεται ο Χριστός και μου λέει:

Όταν ο άνθρωπος νικήσει τον εαυτό του

Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης

«Ο άνθρωπος εφόσον ζει, πρέπει πάντοτε ν’ αγωνίζεται.

Και ο πρώτος αγώνας είναι να νικήσει τον εαυτό του.

Ο πρώτος και κυριότερος εχθρός του ανθρώπου δεν είναι ο διάβολος, όχι.

Είναι ο ίδιος ο άνθρωπος εις τον εαυτόν του επίβουλος.

10 Λόγοι του Αγίου Εφραίμ Κατουνακιώτη

Δέκα αποσπάσματα λόγων εκ μέρους του μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτου και νέου Αγίου της Ορθοδοξίας μας, καθώς ετούτο προηνεγγέλθη δια στόματος του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου, κ.κ. Βαρθολομαίου (ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – 20 Οκτωβρίου 2019).

1) Ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐπαινεῖ τὸν πλησίον του καὶ κατακρίνει τὸν ἑαυτό του, φθάνει σὲ μέτρα ἁγιότητος. Ἂν ζητᾶς ἐσὺ ἀπὸ τὸν ἄλλονε, ἐπειδὴ σὲ λύπησε, νὰ σοῦ βάλει μετάνοια, δὲν εἶσαι καλά, δὲν εἶσαι ἐντάξει, δὲν βαδίζεις στὸ δρόμο τῆς καλογερικῆς. Φθάσαμε, πατέρες, σ᾿ ἕνα τέτοιο σημεῖο, ποὺ μπορῶ νὰ πῶ ὅτι, ὅταν ἤμασταν κοσμικοί, ἤμασταν καλύτεροι. Τώρα δὲν σηκώνουμε λόγο, δὲν σηκώνουμε λόγο.

Η ευωδία του Αγίου Πνεύματος

Ιερομόναχος Λουκας Γρηγοριάτης για τον άγιο  Γέροντα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη

Κάποτε, επισκεπτόμενος το Άγιον Όρος, βρέθηκα στα Κατουνάκια.

Εκεί υπήρχε ένας άνθρωπος, ο οποίος είχε φτάσει σε μεγάλο ύψος αγιότητος. Ομοίαζε περισσότερο με άγγελο…

Το πρόσωπό του έλαμπε από τη Χάρη του Θεού. Στην πορεία μου αυτή για τα Κατουνάκια είχα μαζί μου δύο καθηγητές θεολόγους και ένα φοιτητή του Πολυτεχνείου. Φτάσαμε στο γέροντα μετά από μεγάλη ανάβαση…

Μας υποδέχτηκε με απέραντη χαρά κι αγάπη.«Έχω μεγάλη χαρά» έλεγε:¨»Παπάς ήρθε στο κελί μου».

Ποια ταξινόμηση και τοποθέτηση υπάρχει μετά τον θάνατο

-Οι Άγγελοι δεν είναι τοπικώς χωρισμένοι

-Μπορούμε να επικαλούμαστε τους κεκοιμημένους συγγενείς μας

-Στον Παράδεισο οι σεσωσμένοι δεν θα διακρίνουν μεταξύ τους το ποιος λαμβάνει περισσότερη Χάρη

-Ατελευτήτως οι σεσωσμένοι θα προβιβάζονται σε νέα Χάρη  

 Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Πηγή

Η χάρις δεν μάς εξετάζει εμάς το πότε θα έρθει

Ἡ χάρις δὲν μᾶς ἐξετάζει ἐμᾶς πότε θά ῾ρθει. Λέει ἕνας ἀπὸ τὴ συνοδία μου, λέει, σήμερα ἦταν τῆς Μεταμορφώσεως, δὲν ἐχάρηκα. Δὲν ἐχάρηκες τῆς Μεταμορφώσεως; Ναί. Μπορεῖς νὰ χαρεῖς τὴν ἄλλη μέρα ποὺ εἶναι καθημερινή. Ὄχι ἀπὸ τὸ σεβάσμιο τῆς ἡμέρας, ἀπὸ τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ ἐξαρτᾶται ἡ χάρις. Ἔχει βέβαια, δὲν εἶναι καὶ καθολικὸς νόμος αὐτός. Ἀλλὰ πάντως ὅμως ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ εἶναι διαφοροτέρα ἀπὸ τὴν κρίση τῶν ἀνθρώπων.

Ἄλλος χαροποιήθηκε ἀπάνω στὸ μοτόρ, ἄλλος ἀπάνω στὸ

Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. ( Αγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης )

Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι. Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ. Έπεσες; Στον πνευματικό. Έπεσες; Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό. Και η οσία Μαρία, πρώτα εξομολογήθηκε.

Στη γειτονιά μας ήτανε κάποιος Κύπριος και είχε έναν υποτακτικό, ο οποίος τους γονείς του δεν είχε αναπαύσει, να πούμε. Όταν καλογέρευσε, και τον Γέροντά του δεν τον ανέπαυσε. Κι' εκεί που καθόμαστε στη Μικρή Αγία Άννα, τον έστειλε ο

«Εις μνημόσυνον αιώνιον· από τη ζωή του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτου

«Εσύ έψαχνες έμενα κι εγώ εσένα»

Ως ιερέας ο Γέροντας Εφραίμ δέχτηκε την πρόσκληση του γερο-Ιωσήφ να τον λειτουργήσει στον Άγιο Βασίλειο. Μετά τη λειτουργία του ζήτησε να πει το λογισμό του. Κανόνισαν για κάποιο βράδυ. Ανέβηκε στον Άγιο Βασίλειο, κάθησε σ’ ένα πεζουλάκι έξω από το μικρό αρχονταρίκι, και έχοντας απλωμένη στα πόδια του τη μυσταγωγία της άγριας νυχτερινής φύσης προσευχόταν ως τα μεσάνυχτα περιμένοντας να τελειώσει ο γερο-Ιωσήφ την προσευχή του. «Πέντε ολόκληρες ώρες», έλεγε κατόπιν ο Γέροντας, «δεν σταμάτησαν καθόλου τα δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια μου».

Η φύση η ίδια θα σας συνομιλεί, θα σας χαμογελάει όταν προσεύχεστε!

Στην αρχή η ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» σε κάνει να τους βλέπεις όλους καλούς.

Σου μιλά όλη η κτίση και χαίρεσαι πολύ. Όσο πιο πολύ την λες, είναι σαν να φυτεύεις μία ρίζα μέσα σου και σιγά σιγά θα βλαστήσει και θα γίνει δένδρο.

Όταν θα βγαίνεις από το κελλί σου να βάλεις ένα όρο, ένα σημάδι. Θα λες: Από εδώ μέχρι εκεί θα λέω κάθε μέρα την ευχούλα.

Παπα-Εφραίμ Κατουνακιώτης και Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Στο δεύτερο μέρος της αποκλειστικής συνεντεύξεώς του στην Πεμπτουσία ο π. Εφραίμ Σιμωνοπετρίτης περιγράφει μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες την ιδιαίτερη πνευματική σχέση μεταξύ των δύο Γερόντων: Εφραίμ Κατουνακιώτη και Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη.

Πηγή

Αν θέλεις να είσαι μαθητής του Χριστού, θ’ ανέβεις κι εσύ απάνω στον Σταυρό ( Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης )

Έξω αυτή η Γερόντισσα, να πούμε, δεν αναφέρω τ’ όνομα της. Καρκίνο, εγχειρήσεις, τούτο, εκείνο, αυτό, κι όμως προσευχομένη είδε την Παναγία στον θρόνο της. 

«Περάστε οι όσιοι», λέει. Όλοι οι όσιοι πέρασαν μπροστά σαν παρέλαση, στην Παναγία. «Περάστε οι μεγαλομάρτυρες». Αυτή καθότανε εκεί, Γερόντισσα ήταν, Ηγουμένη. 

Ο γέροντας παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Ο παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης ήταν πολύ βιαστής στα πνευματικά. Πίσω από την πόρτα του κελλιού του είχε γράψει: «Αδέκαστος κριτής», και κάθε βράδυ μισή ώρα με τρία τέταρτα έβαζε τον εαυτό του στο σκαμνί και έκρινε τις πράξεις του και προσπαθούσε να μην ξαναπέση στα ίδια σφάλματα.

Είχε μεγάλη ακρίβεια στην ζωή του. Τις ευλογίες που του πήγαιναν, τις υπολόγιζε σε χρήματα και τις ξεχρέωνε τραβώντας κομποσχοίνι. Είχε κανονίσει το 300άρι για 25 δραχμές κατά το 1985 περίπου. Αν π.χ. κάτι κόστιζε 250 δραχμές έκανε δέκα τριακοσάρια κομποσχοίνια και τους μνημόνευε στις θείες Λειτουργίες που έκανε κάθε μέρα.

«…Τότε σε στεφανώνουν άγιοι Άγγελοι αοράτως με ολόχρυσα στεφάνια»

από το βιβλίο: «ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ – Ο Θεολόγος και Παιδαγωγός της ερήμου»

Πως στεφανώνει ο Θεός εκείνους, που αγαπούν και σέβονται τους γονείς τους και προσπαθούν με κάθε τρόπο να τους αναπαύσουν.

~ Κάπου στα Ιεροσόλυμα ήτο ένα γεροντάκι και ασκήτευε με τον υποτακτικό του. Είχε συνήθεια κάθε βράδυ να διδάσκει τον υποτακτικό του, πως να κάνει για να σωθεί. Ένα βράδυ εκεί που τον δίδασκε, τον πήρε ο ύπνος και κοιμήθηκε. Ο υποτακτικός του περίμενε δίπλα του, ως να ξυπνήσει ο Γέροντάς του. Περίμενε πολύ ώρα και ο Γέροντας δεν ξυπνούσε. Του λέγει ο λογισμός του (δηλαδή ο διάβολος): «Ξύπνησε τον Γέροντά σου· δεν βλέπεις, ότι

100 + 3 = …200!!!

«Εάν εγώ μέσα στην ησυχία των Κατουνακίων λέω 100 ευχές τη μέρα και σεις μέσα στην τύρβη της πόλης και τις υποχρεώσεις της εργασίας και της οικογένειας λέτε 3 ευχές, είμαστε ίσα…»

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

πηγή

υπακοή, καθαρότητα, ταπεινότητα και δόξα Θεού

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: 

Ακόμα και τα βατράχια δοξολογούν τον Θεό!

Λέει ὁ Γέροντας στὸν ὑποτακτικό: «Ἐξεγερθέντες τοῦ ὕπνου προσπίπτομέν σοι, ἀγαθέ, καὶ τῶν ἀγγέλων τὸν ὕμνον βοῶμέν σοι, δυνατέ·ἅγιος, ἅγιος» κτλ. «Κουά, κουά, κουά, κουὰ» τὰ βατράχια, κοάζουν, πῶς λέγεται, ξεχάσαμε καὶ τὰ ἑλληνικὰ τώρα.

- Βρὲ παιδί μου, λέει, πήγαινε στὰ βατράχια καὶ πές τα: Ἄ, νὰ σᾶς πῶ, ὁ Γέροντας λέει, σταματῆστε τώρα γιατὶ θέλουμε νὰ διαβάσουμε ἐμεῖς τὴν ἀκολουθία.

- Νά ῾ναι εὐλογημένο, Γέροντα.