Απόσπασμα από το 3ο ψηφιακό αρχονταρίκι
...Η οποία δεν είναι κανένα ευκαταφρόνητο όπλο, είναι ένα παντοδύναμο όπλο. Για αυτό και προτρέπω την αγάπη σας, να συνεχίσετε να προσεύχεστε. Να συνεχίσετε να βαθαίνετε την προσωπική σας σχέση με το Χριστό. Να του συστήνεστε και να Του
Η κακία είναι μεταδοτική. Πριν την εκφράσουμε με λόγια ή με έργα, κατοπτρίζεται στο πρόσωπό μας, στα μάτια μας και μεταδίδεται στην ψυχή του ανθρώπου, εναντίον του οποίου την τρέφουμε.
Αν ξερριζώσεις μέσα σου το πάθος που έχεις εναντίον του αδελφού σου, ξερριζώνεις το ίδιο πάθος και μέσα του. Αν ειρηνεύσεις, θα ειρηνεύση και εκείνος.
Πόσο στενή είναι η συνάφεια μεταξύ των ψυχών! Είχε δίκιο ο Απόστολος να λέγει: «Εσμεν αλλήλων μέλη» (Εφεσ. δ’ 25). «Εις άρτος, εν σώμα οι πολλοί έσμεν» (Α’ Κορ. ι’17).
Πώς πρέπει να αντιμετωπίζη η ψυχή μας τις σωματικές ασθένειες, που επιτρέπει ο Θεός να μας βρούν;
Η αρρώστια είναι βασανιστικό πράγμα. Φέρει ταραχή στον άνθρωπο, του σωρεύει σκέψεις που η μία είναι σκοτεινότερη της άλλης. Η καρδιά και τα χείλη του είναι έτοιμα να γογγύσουν, να βλασφημήσουν. Αλλά ο πιστός χριστιανός αλλοιώς αντιμετωπίζει την αρρώστια του.
Τὰ ἑξῆς παραγγέλνει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους: «κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἂς μὴ διατηρεῖ στὴν καρδιά του κακία γιὰ τὸν ἀδελφό του» (Ζαχ. ζ´ 10) καὶ «κανεὶς ἂς μὴν συλλογίζεται τὴν κακία τοῦ ἄλλου» (Ζαχ. η´ 17). Δὲν λέει μόνο, συγχώρεσε τὸ κακὸ τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ μὴν τὸ ἔχεις οὔτε στὴ σκέψη σου, μὴ τὸ συλλογίζεσαι, ἄφησε ὅλη τὴν ὀργή, ἐξαφάνισε τὴν πληγή.
Ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδαχῆς καί ἐμπειρίας σχετικά μέ τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου εἶναι ἕνα φαινόμενο μόνιμο στήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας. Μαρτυρεῖται ἤδη ἀπ’ αὐτά τά ἀποστολικά χρόνια (Ά. Ἰωαν. 22-26. Β ́ Ἰωάν, 7). Πλῆθος αἱρέσεων καί θεωριῶν ἄλλοτε εὐθέως καί ἄλλοτε συγκεκαλυμμένως ἐπιχείρησαν καί ἐπιχειροῦν μέχρι σήμερα νά παραχαράξουν ἤ καί νά ἀντικαταστήσουν τήν ἐκκλησιαστική αὐτοσυνειδησία καί τό ἐν Ἁγίω Πνεύματι φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας σχετικά μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό τά μέσα
Ο πόνος εξαγνίζει την ψυχή, την κάνει ταπεινή, πονετική, αγαθή, και έτσι καταστρώνεται το έδαφος για την θεία επίσκεψι.
Όλα τα λυπηρά μας αποστέλλονται, χωρίς κάθε αμφιβολία, για την θεραπεία της νοσούσης ψυχής μας, όπως διά των θλίψεων εμέση το φαρμάκι της ηδυπαθείας και κάθε πάθους.
(...) Οι άνθρωποι, παιδί μου, χωρίζονται εις αυτό τον κόσμο εις καλούς και κακούς, εις πλουσίους και πτωχούς, εις μορφωμένους και αμορφώτους, εις ευγενείς και αγενείς, εις εξύπνους και ανοήτους. Ενώνονται όμως όλοι εις ένα σημείο. Εις τον πόνο! Διότι όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως εις την ζωή τους θα πονέσουν.
Εχτές, παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ήμουνα ξαπλωμένος στο κουβούκλι μας περασμένα τα μεσάνυχτα, και συλλογιζόμουνα.
Είχα δουλέψει νυχτέρι γιά να τελειώσω μία Παναγία Γλυκοφιλούσα, και δίπλα μου καθότανε η γυναίκα μου κ έπλεκε. Όποτε δουλεύω, βρίσκουμαι σε μεγάλη κατάνυξη, και ψέλνω διάφορα τροπάρια. Σιγόψελνα λοιπόν εκεί πού ζωγράφιζα την Παναγία, κ η Μαρία έψελνε και κείνη μαζί μου με τη γλυκειά φωνή της. Βλογημένη γυναίκα μού έδωσε ο Θεός, ας είναι δοξασμένο τ όνομά του γιά όλα τα μυστήρια της οικονομίας του. Τον ευχαριστώ γιά όσα μού έδωσε, και πρώτ απ όλα γιά την απλή τη Μαρία, πού μού τη δώρησε συντροφιά στη ζωή μου,
Σπούδαζα μεταπτυχιακὸ μὲ ὑποτροφία στὸ τότε Λένινγκραντ (Ἁγία Πετρούπολη), κατὰ τὰ ἔτη 1977 - 1980. Ἡ ζωὴ ἐκεῖ κυλοῦσε μὲ ὅλα τὰ συμπαρομαρτούντα τοῦ Σοβιετικοῦ καθεστῶτος.
Αὐστηρὸ πρόγραμμα σπουδῶν, περιορισμὸς κινήσεων, ἀπαγόρευση κυκλοφορίας ἀπ’ τὶς 11 μέχρι τὶς πρωϊνὲς ὧρες καὶ καθόλου τρόπους διασκέδασης ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ξέραμε στὴν πατρίδα μας. Συναυλίες, ἐκδρομές, διαλέξεις, βιβλιοθῆκες ἦταν τὰ μοναδικὰ ποὺ γέμιζαν τὴν μοναξιά μας.
Ἡ φοιτητική μας ἑστία ἦταν ἕνα σταλινικὸ κτίριο μὲ πολλὲς φθορές,
Η παρέα του έβαλε κατά νου να ξεθεμελιώσει και να ρημάξει κράτος, ηθική, θρησκεία, πατρίδα. Έλα τώρα εσύ μάνα, που
Εἶναι μέρες ἀνήλιαγες.Εἶναι νύχτες ἀσέληνες.Καιροί ἀπαράκλητοι… Φῶς πουθενά.
Τότε οἱ εὐφυεῖς, οἱ ἀσκημένοι,οἱ ἔχοντες τήν ἐλπίδα τους στόν Θεό, σταματοῦν νά κινοῦνται ὁριζοντίως.Παύουν νά χτυποῦν τίς πόρτες τῶν ἀνθρώπων καί νά ζητοῦν τήν ἐξ ἀνθρώπων βοήθεια.
Οἱ εὐφυεῖς τότε ἀνοίγουν τά συναξάρια τῆς Ἐκκλησίας καί μαθητεύουν στίς ζωές τῶν ἁγίων.Ψάχνουν νά δοῦν πῶς ἐνεργοῦσαν στίς θλίψεις οἱ ἅγιοι,πῶς ἔκλαιγαν, πῶς βοοῦσαν,πῶς στέκονταν ὄρθιοι
«Μου αναπτέρωσες πολύ το κουράγιο και μ’ έκανες να σκιρτώ από χαρά γιατί, αφού μου ανήγγειλες τα δυσάρεστα, πρόσθεσες τη φράση, που πρέπει να λέμε σε όλα όσα συμβαίνουν:
«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν» (δηλ. Δόξα στον Θεό για όλα)
Αυτή η φράσις είναι θανατηφόρον πλήγμα δια τον διάβολον• εξαλείφει την ταραχήν και φέρνει γαλήνη εις την ψυχήν.
είναι λόγια αλλουνού, που τα επαναλαμβάνεις.
Κι αυτό, για να μη νομίσεις ότι οι ψαλμοί, που έχεις μπροστά σου για πνευματική μελέτη, είναι ατέλειωτοι, και παραβλέψεις τελείως την κατάνυξη και τη χαρά που φέρνουν.
Εσύ, λοιπόν, όταν προσεύχεσαι, να διαβάζεις με κατάνυξη τους στίχους, σαν να είναι δικά σου λόγια, και να καταλαβαίνεις όσα λες, σαν να είναι το έργο σου αυτό, που πρέπει να το εκτελείς τέλεια.
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
Αν δεν μπορείς να τον θυμηθείς χίλιες φορές, εκατό φορές, πενήντα φορές την ημέρα, θυμήσου τον δέκα φορές και πες του με αγάπη: «Χριστέ μου!»
Όχι να τον παρακαλέσεις για την φτώχεια σου, για τη μάννα σου, για την αρρώστια σου, για την επιτυχία σου.
Όχι. Να τον παρακαλέσεις να μπεί στην
β. Κάθε μέρα νά βάζουμε ἀρχή
"Στήν ἐργασία σας, ὅποια κι ἄν εἶναι, μπορεῖτε νά γίνετε ἅγιοι. Μέ τήν πραότητα, τήν ὑπομονή, τήν ἀγάπη".
Βλέπετε, δέν χρησιμοποιεῖ λέξεις πού σάν νά εἶναι ἐξωκοσμικές, ἄς ποῦμε. Κάθε ἄνθρωπος, ὅπου καί νά εἶναι, χρειάζεται νά εἶναι πράος, ὑπομονετικός, νά ἔχει ἀγάπη. Αὐτές τίς ἁπλές λέξεις ἀναφέρει ἐδῶ.
Νά βάζετε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, μέ ἐνθουσιασμό καί ἀγάπη, προσευχή καί σιωπή. Ὄχι νά ἔχετε ἄγχος καί νά σᾶς πονάει τό στῆθος.
“Είμαι μόνη”, γράφεις, “και αισθάνομαι πλήξη”. Είναι φυσικό αυτό το αίσθημα. Νομίζω, ωστόσο, μετά τις αποφάσεις που πήρες και τα όσα συνακόλουθα σε συμβούλεψα να κάνεις, δεν θα έπρεπε να αισθάνεσαι έτσι. Ακόμα και μόνη, δεν θα ένιωθες μοναξιά, αν βίωνες την παρουσία του Κυρίου, που είναι κοντά σου, όπως άλλωστε και ο φύλακας άγγελός σου˙ είναι κοντά σου όχι νοερά, αλλά πραγματικά. Η επίγνωση, λοιπόν, της παρουσίας του Θεού δεν
(Γ' μέρος) Λογισμοί | Συμβουλές των πατέρων της Εκκλησίας • Πως να αντιμετωπίζουμε τους λογισμούς.
Από το φυλλάδιο ''ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ''
Της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας
Επεξεργασία οπτικοακουστικού υλικού: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ • Σταγόνες ἀπό τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν
(Β' μέρος) Λογισμοί | Τα 5 στάδια της επίθεσης των λογισμών.
1ο: Η προσβολή
2ο: Ο συνδυασμός
3ο: Η συγκατάθεση
4ο: Η αιχμαλωσία
5ο: Το πάθος
Από το φυλλάδιο ''ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ''
Της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας
Επεξεργασία οπτικοακουστικού υλικού: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ • Σταγόνες ἀπό τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν
