Γέροντος Δωροθέου: Γράμματα στους αδελφούς
«Ἕνας ἄνθρωπος ἀνέβηκε στόν οὐρανό καί μίλησε μέ τόν Χριστό. Τοῦ εἶπε: Κύριε, πρέπει νά τό κάνεις πιό εὔκολο γιά τούς ἀνθρώπους νά σώζονται. Εἶναι πολύ ἀδύναμοι καί πέφτουν εὔκολα στήν ἁμαρτία.
Γέροντος Δωροθέου: Γράμματα στους αδελφούς
«Ἕνας ἄνθρωπος ἀνέβηκε στόν οὐρανό καί μίλησε μέ τόν Χριστό. Τοῦ εἶπε: Κύριε, πρέπει νά τό κάνεις πιό εὔκολο γιά τούς ἀνθρώπους νά σώζονται. Εἶναι πολύ ἀδύναμοι καί πέφτουν εὔκολα στήν ἁμαρτία.
"Γράμματα στους αδελφούς"
Σέ πόσα μικρά ἤ μεγάλα πράγματα πρέπει νά κάνουμε ἀλλαγές στήν ζωή μας γιά νά ζοῦμε κατά Χριστόν! Μήν σκέπτεσαι ὅμως ὅλη αὐτή τήν ἀλλαγή. Θά γίνει μόνη της. Ἁπαλά! Ἀφοῦ ὁ Θεός μᾶς ἀγαπᾶ. Φτάνει κάθε φορά νά ἐμπιστεύεσαι τόν Κύριο καί νά λές: Κύριε, κάντο ἐσύ, ἐγώ δέν μπορῶ, δέν ξέρω. Δέν εἴμαστε μόνοι μας. Ὁ Θεός σάν ἀληθινός Πατέρας τρελαίνεται νά μᾶς ἀγκαλιάζει, νά μᾶς κανακεύει. Ἡ στοργή ἔχει ἕνα ὄνομα: Χριστός.
5 «Καί ἰδών αὐτήν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη» (Λουκ. 7, 13). ῾Ο Χριστός ξέρει τον πόνο σου, ἐπειδή ξέρει ἀπό πόνο. Καμμιά φορά ἔρχεται καί σέ σένα ἀπό μόνος του, αὐτόκλητος, νά σέ παρηγορήσει. Μήν τοῦ κλείνεις τήν πόρτα μέ τόν ἐγωκεντρισμό σου. Ποτέ μήν πεῖς «ἐμένα κανείς δέν μ’ ἀγαπάει». Ὁ Χριστός σ’ ἀγαπάει τόοοσο. Ἁπλῶς, μίλα του καί θά σέ ὁδηγήσει στήν κάθαρση, στήν ἁγνότητα, στήν ἕνωση μαζί Του.
39 Ἐγώ φταίω ὅταν δέν μπορῶ νά ἀγαπήσω κάποιον πού μοῦ ἐπιτίθεται. Ἡ ἐντολή πού ἔχουμε ἀπό τόν δεσπότη Χριστό εἶναι νά
«Ἡ ἀγάπη πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει» (Α΄ Κορ. 13, 7).
Τόν Θεό δέν πρέπει μόνο νά τόν πιστεύεις, πρέπει καί νά τόν ἐμπιστεύεσαι. Ἡ μακροχρόνια διαπάλη μέ τούς πειρασμούς σέ ὁδηγεῖ στό συμπέρασμα ὅτι ὁ Θεός πάντα σέ προστάτευσε, πάντα σέ προστατεύει ἀλλά καί πάντα θά σέ προστατεύει.
Δέν εἶναι μόνο ἡ ἐλπίδα καί ἡ ἔλλειψη ἀπόγνωσης, εἶναι μιά ἐσωτερική πληροφορία
Δέν ἐκκλησιαζόμαστε ἤ θρησκεύουμε ἐπειδή φοβόμαστε τόν Θεό ἤ ἐπειδή θέλουμε νά κλείσουμε μία θέση στόν Παράδεισο.
Ὅλα ὅσα κάνουμε: νηστεία, ὑπομονή, προσευχή, ὑπακοή εἶναι έπειδή Τόν ἀγαποῦμε. Γιά τήν ἀπέραντη χαρά να τοῦ μιλοῦμε στήν προσευχή. Γιά τήν ἐνατένιση, γιά αὐτήν τήν «ἀνέκφραστον ἡδονήν τῶν καθορώντων τοῦ Σοῦ προσώπου τό κάλλος τό ἄρρητον».
-Ἡ ταραχή εἶναι σημάδι τῆς παρουσίας τῶν δαιμονίων.
ὁ Χριστός σ’ ἀγαπᾶ. Δέν μπορεῖ νά κάνει ἀλλοιῶς, ἀφοῦ εἶναι ἀγάπη. Ζητάει μόνο νά τόν δεχθεῖς. Τόν διώχνεις καί δέν φεύγει. Τόν κλείνεις ἔξω ἀπό τήν πόρτα κι ὅταν μετά ἀπό ὦρες ξανανοίγεις εἶναι ἐκεῖ καί σέ περιμένει.
Τήν κόρη τῆς Χαναναίας δέν τήν θεράπευσε ὁ Κύριος ἀμέσως. Φαινομενικά τήν Χαναναία τήν προσέβαλε ἐφόσον τήν ἀπεκάλεσε, σχεδόν, σκυλί (Ματθ. 15, 26). Τό ἔκανε ὅμως γιά νά ἀναδείξει τήν ἀρετή της πού προεγνώριζε. Αὐτή δέχτηκε τόν ἐξευτελισμό καί ταπεινώθηκε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Γιά τόν λόγο αὐτόν ὁ Χριστός ἀνέκραξε:
"Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις!". Καί σέ σένα μπορεῖ νά συμβαίνει αὐτό. Τήν θλίψη σου νά τήν διαχειριστεῖς μέ τήν ἐν Χριστῷ