Λόγος του Μακαριστού γέροντος Δωροθέου Τζεβελέκα στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος.
Να έχουμε όλοι την ευχή του.
Λόγος του Μακαριστού γέροντος Δωροθέου Τζεβελέκα στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος.
Να έχουμε όλοι την ευχή του.
Γέροντας Δωρόθεος:
Μήν ἐλπίζεις «ἐπ’ ἄρχοντας, ἐπί υἱούς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145, 3).
Κάνε προσευχή, ἐπικαλέσου τόν Θεό.
Εἶναι μία πράξη ταπείνωσης.
Ὅταν ζητᾶς σέ κάτι βοήθεια, παραδέχεσαι ὅτι μόνος σου δέν μπορεῖς νά τό ἐπιτύχεις.
Εἶναι σάν νά λές:
Αυτό είναι μετάνοια. Μετά και νούς.
Να αλλάξεις τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα και να κάνεις την ζωή σου χριστοκεντρική!
Θα πρέπει να κάνουμε μία τομή στην ζωή μας. Μέχρι εδώ, εγώ ζούσα αμαρτωλά. Από εδώ και πέρα θα ζήσω κατά Χριστόν. Κάνω μία τομή... και πάω και εξομολογούμαι όοοολη την προηγούμενη ζωή μου. Ξεφορτώνομαι από πάνω μου
Ο μακαριστός γέροντας Δωρόθεος Τζεβελέκας, με αφορμή την ημέρα της Πεντηκοστής, μας μιλά για το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιο Πνεύμα. Μέσα από την θεολογία της εκκλησίας μας, αλλά και από παραδείγματα της καθημερινότητας, μας εξηγεί πώς μπορούμε να προσελκύσουμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και πώς θα αισθανθούμε έτσι την παρουσία του Θεού μέσα στην καρδιά μας:
"...Προκειμένου να κατοικήσει το Άγιο Πνεύμα μέσα μας, αδέλφια, θα πρέπει να καθαρίσουμε και το σώμα και την ψυχή μας...Για αυτό και μέλημά μας θα πρέπει να είναι το πώς εμείς θα ετοιμάσουμε τον τόπο για να κατοικήσει το Άγιο Πνεύμα μέσα στην καρδιά μας. Ένας σύγχρονος Άγιος-ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ- έτσι έλεγε: Η ζωή του ανθρώπου σε αυτό τον κόσμο είναι η προσπάθειά του για να προσελκύσει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Για αυτό ζούμε, όλες μας οι κινήσεις, όλες μας οι σκέψεις, όλες οι προσευχές, οτιδήποτε κάνουμε σκοπό έχει να προσελκύσει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.
- Σας θυμίζω ένα πράγμα...Οι πρώτοι Χριστιανοί, την περίοδο των διωγμών, κάνανε οικογένειες. Ήταν παράνομο να είσαι Χριστιανός τότε. Μπορεί να σε πιάσουνε και να σε εκτελέσουνε. Έντεκα εκατομμύρια μάρτυρες είχε η εκκλησία. Δεν πάψανε να κάνουνε οικογένειες. Δεν έπαψαν να παντρεύονται, να κάνουνε παιδάκια, να δουλεύουνε και να κοιτάνε πώς να τα βγάλουνε πέρα.
Εάν μετανοήσουμε και πούμε Κύριέ μου πως τα κάναμε εμείς αυτά τα λάθη, ορθόδοξοι άνθρωποι να πέσουμε σε τέτοιο μεγάλο πράγμα. Και τα σαρκικά. Η μοιχεία είναι στο κόκκινο. Η Ελλάδα δεν είχε τέτοια πράγματα παλιά. Και ο θεός περιμένει να το σκεφτούμε πιο ώριμα και να πούμε Κύριε κάναμε λάθος, πάρε μας πίσω. Και να αρχίζουμε να δουλεύουμε πάνω στην προσωπική μας σχέση με το Χριστό. Δηλαδή να φύγουμε από το να κάνουμε έναν βιαστικό σταυρό έτσι και να δώσουμε και ένα δίφραγκο και να βάλουμε ένα κεράκι. Θα πρέπει να μπει μέσα στη ζωή μας ο Χριστός. Να κάνουμε νηστείες Τετάρτες και Παρασκευές, να κρατάμε
Εκείνο που μας γοητεύει στους ψαλμούς είναι η προσωπική σχέση που έχει ο Δαβίδ με το Θεό. Εμείς δεν το έχουμε αυτό. Δανειζόμαστε τα λόγια του.
Κανείς δεν έχει προσευχηθεί σαν το Δαβίδ, με τέτοια ευθύτητα απέναντι στο Θεό. Και εμείς δανειζόμαστε τα λόγια του, τα λόγια των ψαλμών του για να μιλήσουμε και εμείς στο Θεό δηλαδή όπως μίλησε και αυτός.
Και πολλές φορές μου λένε άνθρωποι εδώ που με παίρνουν τηλέφωνο, μου λένε, «παππούλη, διάβασα χθες έναν ψαλμό», από τη μετάφραση παρακαλώ, «και όταν διάβασα ένα συγκεκριμένο στίχο κατενύγην και τα μάτια μου γεμίσαν δάκρυα,
Η κάθαρση το κάνει. Βγάζει τα διαμάντια του Αγίου Πνεύματος που υπάρχουνε μέσα στην καρδιά μας, «Σφραγίς Δωρεάς Πνεύματος Αγίου». Παίρνουμε δωρεές από το Άγιο Πνεύμα και εμείς τις έχουμε μες τη λάσπη.
«Ἡ ἀγάπη πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει» (Α΄ Κορ. 13, 7).
Τόν Θεό δέν πρέπει μόνο νά τόν πιστεύεις, πρέπει καί νά τόν ἐμπιστεύεσαι. Ἡ μακροχρόνια διαπάλη μέ τούς πειρασμούς σέ ὁδηγεῖ στό συμπέρασμα ὅτι ὁ Θεός πάντα σέ προστάτευσε, πάντα σέ προστατεύει ἀλλά καί πάντα θά σέ προστατεύει.
Δέν εἶναι μόνο ἡ ἐλπίδα καί ἡ ἔλλειψη ἀπόγνωσης, εἶναι μιά ἐσωτερική πληροφορία
Δέν ἐκκλησιαζόμαστε ἤ θρησκεύουμε ἐπειδή φοβόμαστε τόν Θεό ἤ ἐπειδή θέλουμε νά κλείσουμε μία θέση στόν Παράδεισο.
Ὅλα ὅσα κάνουμε: νηστεία, ὑπομονή, προσευχή, ὑπακοή εἶναι έπειδή Τόν ἀγαποῦμε. Γιά τήν ἀπέραντη χαρά να τοῦ μιλοῦμε στήν προσευχή. Γιά τήν ἐνατένιση, γιά αὐτήν τήν «ἀνέκφραστον ἡδονήν τῶν καθορώντων τοῦ Σοῦ προσώπου τό κάλλος τό ἄρρητον».
Θαρσείτω τοίνυν: εμπρός λοιπόν να έχετε θάρρος.
Θαρσείτω λαός του Θεού, να 'χετε θάρρος λαέ του Θεού.
Γιατί Αυτός θα πολεμήσει τους εχθρούς, ως Παντοδύναμος, Αυτός θα πολεμήσει τους εχθρούς.
...Η Ελλάδα είναι μία πνευματική υπερδύναμη. Εμείς δεν έχουμε πυρηνικά όπλα, πυρηνικά όπλα είναι οι προσευχές μας. Εμείς ακόμα και σήμερα βγάζουμε αγίους...Αυτή είναι η Ελλάδα.
Σειρά πατρικών νουθεσιών
εις μνήμην του αγαπημένου μας Πατρός Δωροθέου.
Ο γέροντας Δωρόθεος μας μιλάει με τον απλό, αλλά χαρισματικό λόγο του για την θέση της προσευχής στην πνευματική ζωή ενός Χριστιανού.
"H ψυχή μας είναι κρύα συνήθως. Όταν προσεύχεσαι είναι σαν παίρνεις ένα καλώδιο από μία σόμπα που είναι κρύα και το βάζεις στην πρίζα. Όταν το βάζεις στην πρίζα τότε η σόμπα αυτή ζεσταίνεται και ακτινοβολεί θερμότητα και φως.