Δίψα Θεοῦ: Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης

 

στίχοι: Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Διψά η ψυχή μου τον Κύριον

και μετά δακρύων ζητώ Αυτόν.

Πώς να μη Σε ζητώ, Συ πρώτος με εζήτησες

και έδωκας εις εμέ να γευθώ της γλυκύτητος του Πνεύματος Του Αγίου

και η ψυχή μου Σε ηγάπησεν έως τέλους.

Κράτα το νου σου στον Άδη - Άγιος Σιλουανός

 

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Ένας παγκόσμιος άγιος 

(24 Σεπτεμβρίου)

«Κύριε, βλέπεις ότι θέλω να προσευχηθώ ενώπιον Σου με καθαρό νου, αλλά οι δαίμονες με εμποδίζουν. Πες μου τί πρέπει να κάνω για να απομακρυνθούν από μένα». Και έλαβα μέσα στην ψυχή μου αυτή την απάντηση από τον Κύριο: Οι υπερήφανοι υποφέρουν πάντα από τους δαίμονες».

Εγώ είπα: «Κύριε. Εσύ είσαι ελεήμων η ψυχή μου Σε γνωρίζει· πες μου τί πρέπει να κάνω για να ταπεινωθεί η ψυχή μου». 

Και ο Κύριος απάντησε στα μύχια της ψυχής μου: «Κράτα τον νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι».

Απόσπασμα από το βιβλίο που συνέγραψε ο άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ, για τον βίο του αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου, έκδοσης Ιεράς Μονής Τ. Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας.

Η ηχογράφηση μας παραχωρήθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού. Διαβάζει η Όλγα Κοκκίνου.

OΡΟΣ ΑΛΑΤΟΜΗΤΟΝ

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης: Ο θρήνος του Αδάμ

Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό.

Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος.

Καί πῶς μπορεῖ κανείς νά καταλάβει κάτι, πού οὔτε τό εἶδε οὔτε τό δοκίμασε;

 

Ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε τά πάντα γιά νά τόν δοξάζουμε. Ὁ κόσμος ὅμως δέν τό καταλαβαίνει. 

Καί πῶς μπορεῖ κανείς νά καταλάβει κάτι, πού οὔτε τό εἶδε οὔτε τό δοκίμασε; 

Κι ἐγώ ὅταν ἤμουν στόν κόσμο, σκεφτόμουν κι ἔλεγα: Νά, αὐτή εἶναι ἡ εὐτυχία πάνω στή γῆ. Εἶμαι ὑγιής, κομψός, πλούσιος, ὁ κόσμος μ’ ἀγαπᾶ. Αὐτή τήν κενοδοξία εἶχα.

Ὅταν ὅμως γνώρισα μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα

Ο όσ. Σιλουανός φανερώνει στην μάνα ότι το παιδί της ζει και ο όσ. Σωφρόνιος αποκαλύπτει πώς το ήξερε!

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Γράφει σε επιστολή του προς τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους π. Ιουστίνο ένας Μητροπολίτης για τον όσιο Σιλουανό:

[…] Θα διηγηθώ μιαν ακόμα περίπτωση της διορατικότητάς του.

Μια μητέρα που ζη τώρα στο εξωτερικό [εκτός Ρωσίας] έχασε πριν από πολύ καιρό κάθε επαφή με τη θυγατέρα της, που έμεινε στη Ρωσία.

Ήθελε να ξέρη πώς να προσεύχεται γι’ αυτήν, σαν για ζωντανή ή σαν για νεκρή;

Αγ. Σιλουανού του Αθωνίτου – Η πιο σύντομη και εύκολη οδός για την σωτηρία

Αγ. Σιλουανού του Αθωνίτου

Να η πιο σύντομη και εύκολη οδός για την σωτηρία:

Να είσαι υπάκουος, εγκρατής, να μην κατακρίνεις, και να φυλάγεις το νου και την καρδιά σου από τους κακούς λογισμούς.

Να σκέφτεσαι ότι όλοι οι άνθρωποι είναι καλοί και τους αγαπά ο Κύριος. Για τις ταπεινές αυτές σκέψεις η χάρη του Αγίου Πνεύματος θα κατοικήσει στην καρδιά σου και εσύ θα λες:

Αναμνήσεις από την ζωή του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος (Bloom)

Θέλω να πω μερικά λόγια για τον γέροντα Σιλουανό των Αθωνίτη. Πολλοί από εσάς έχουν διαβάσει το βιβλίο του πατρός Σωφρονίου για τον Άγιο Σιλουανό και θα ήθελα να σας θυμίσω μερικά σημεία από αυτό.

Αρχικά θέλω να σας υπενθυμίσω την πρώτη ανάμνηση που είχε από τον πατέρα Του. Ο πατέρας Του ήταν αγρότης, πολύ πιστός, ένας αφοσιωμένος χωρικός. 

Μία φορά σε περίοδο νηστείας ζήτησε από τον γιό του να του ετοιμάσει φαγητό. Το παιδί ακόμα είχε άγνοια των πραγμάτων και ετοίμασε αρτύσιμο φαγητό. Ο πατέρας δεν είπε τίποτα...

Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης και ο "αδυσώπητος Θεός"

Καί νά, μέ δίψα ζητᾶ ἡ ψυχή νά συναντήση τόν Θεό γιά νά Τοῦ πῆ: Γιατί μοῦ ἔδωσες τή ζωή; Χόρτασα ἀπό βάσανα… Μέ σκέπασε σκοτάδι… Γιατί κρύβεσαι ἀπό μένα; Ξέρω πώς εἶσαι ἀγαθός ἀλλά πῶς ἀδιαφορεῖς τόσο γιά τήν τραγωδία μου; Δέν μπορῶ νά σέ ἐννοήσω…

Ἔζησε στή γῆ ἕνας ἄνθρωπος, ἄνδρας μέ ἄσβεστη πνευματική δίψα, πού λεγόταν Συμεών. Προσευχόταν γιά πολύ καιρό μέ ἀσταμάτητο θρῆνο «ἐλέησόν με». Καί δέν τόν ἄκουγε ὁ Θεός.

Πέρασαν μῆνες καί μῆνες μέ τέτοια προσευχή καί οἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς του ἐξαντλήθηκαν. Ἔφτασε στήν ἀπόγνωση καί φώναξε «Εἶσαι ἀδυσώπητος».

Στην πλάνη πέφτουμε είτε από απειρία, είτε από υπερηφάνεια

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Στόν ἀγώνα μας πρέπει νά εἴμαστε ἀνδρεῖοι. Ὁ Κύριος ἀγαπάει τήν ἀνδρεία καί συνετή ψυχή. Ἄν δέν ἔχουμε ἀνδρεία καί σύνεση, τότε πρέπει νά τά ζητᾶμε ἀπό τό Θεό καί νά ὑπακοῦμε στούς πνευματικούς, γιατί σ” αὐτούς ζεῖ ἡ χάρη τοῦἉγίου Πνεύματος.


Ὁ ἄνθρωπος μάλιστα, πού ὁ νοῦς του ἔπαθε βλάβη ἀπό δαιμονική ἐνέργεια, ἰδίως αὐτός πρέπει νά ὑπακούει στόν πνευματικό καί νά μήν ἐμπιστεύεται καθόλου τόν ἑαυτό του.

Eἶναι πολύ δύσκολο νά διαγνώσεις μέσα σου τήν ὑπερηφάνεια.
Nά ὅμως μερικά συμπτώματα:

Η αμαρτία μας, αντανακλάται και στα πεπρωμένα του σύμπαντος κόσμου

+ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Ἡ ἁμαρτία διαπράττεται προπαντὸς στὸ μυστικὸ βάθος τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος, ἀλλὰ τὸ ἀντίτιμο αὐτῆς πλήττει τὸν ὅλον ἄνθρωπον.

Ὅταν αὐτὴ συντελεσθῆ, ἀντανακλᾶται στὴ ψυχικὴ καὶ φυσικὴ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, στὴν ἐξωτερική του ἐμφάνιση, στὰ πεπρωμένα τοῦ ἁμαρτήσαντος, ἐξέρχεται ἀναπόφευκτα πέραν τῶν ὁρίων τῆς ἀτομικῆς του ζωῆς καὶ βαρύνει διὰ τοῦ κακοῦ, τὴν ζωὴ ὁλοκλήρου της ἀνθρωπότητος, καὶ συνεπῶς ἀντανακλᾶται

Μονάχα στούς ταπεινούς ἐμφανίζεται ὁ Κύριος....

Ἡ ταπείνωση εἶναι φῶς μέσα στό ὁποῖο μποροῦμε νά δοῦμε τό φῶς τοῦ Θεοῦ. ''Ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς''.

Ὁ Κύριος μέ δίδαξε νά κρατῶ τό νού μου στόν Ἅδη καί νά μήν ἀπελπίζομαι. Μέ αὐτόν τόν τρόπο ταπεινώνεται ἡ ψυχή μου. Ὅλοι θά βρίσκονται μέσα στήν ἀγάπη καί ἀπό τήν κατά Χριστόν ταπείνωση ὅλοι θά χαίρονται νά βλέπουν τοῦς ἄλλους ἀνώτερούς τους. Ὤ, προσευχηθεῖτε γιά μένα ὅλοι οἱ Ἅγιοι γιά νά μάθει ἡ ψυχή μου τήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ.

Πόσο πολύ μας αγαπά ο Κύριος!

Παράδοξον πράγμα: 

Ο άνθρωπος αποστρέφεται τον αδελφόν αυτού, τον συνάνθρωπον αυτού, τον πτωχόν ή ακάθαρτον. Ο Κύριος όμως, ως η φιλόστοργος μήτηρ συγχωρεί τα τέκνα αυτής, συγχωρεί και εις ημάς τα πάντα και ουδένα αμαρτωλόν αποστρέφεται, μάλλον δε και δίδει εις αυτόν την δωρέαν του Αγίου Πνεύματος.

Εάν οι άνθρωποι εγνώριζον την αγάπην του Κυρίου προς ημάς, θα

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε!

Είναι μεγάλο αγαθό το να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού. Τότε στην ψυχή είναι Μόνος ο Κύριος και δεν έρχεται καμιά ξένη σκέψη· η ψυχή προσεύχεται με καθαρό νου και αισθάνεται την αγάπη του Θεού, έστω και αν υποφέρη σωματικά.

Όταν η ψυχή παραδοθή ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, τότε ο Ίδιος ο Κύριος αρχίζει να την καθοδηγή, και η ψυχή διδάσκεται απευθείας από τον Θεό, ενώ προηγουμένως την οδηγούσαν οι άνθρωποι και η Γραφή.

Αλλά το να είναι Δάσκαλος της ψυχής ο Ίδιος ο Κύριος με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος είναι σπάνιο και λίγοι γνωρίζουν αυτό το μυστήριο, μόνο όσοι ζουν κατά το θέλημα του Θεού.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Ο πόλεμος ημών είναι πολύπονος, είναι μεγάλη και αδιάλειπτος επιστήμη. Απαιτείται και σοφία, αλλά και απλότης. Εάν η ψυχή αγαπήση την ταπείνωσιν, τότε όλα τα δίκτυα των εχθρών διαλύονται και όλα τα οχυρά των κρημνίζονται. Ο πόλεμος είναι μεν πεισματώδης, αλλά μόνον διά τους υπερηφάνους. 

Διά δε τους ταπεινούς είναι εύκολος, διότι αυτοί έχουν αγαπήσει τον Κύριον, και Αυτός δίδει εις αυτούς το ισχυρόν όπλον Του, την χάριν του Αγίου Πνεύματος, την οποίαν φοβούνται οι εχθροί, διότι τους κατακαίει.

Ιδού η πλέον σύντομος και εύκολος οδός προς την σωτηρίαν: 

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Το μυστήριο της αγάπης

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: 

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο στον κόσμο από το να αγαπάς τον Θεό και τον πλησίον σου. Σ`αυτό η ψυχή βρίσκει την ειρήνη και τη χαρά.

Η αγάπη του Θεού και η γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος σε κάνουν να ξεχνάς ολοκληρωτικά τη γη. Όταν ο νους είναι αφοσιωμένος στον Θεό, ξεχνά τον κόσμο. Αυτός που γνώρισε την αγάπη του Θεού, αγαπά όλο τον κόσμο.

Η αληθινή ελευθερία

(Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου)

Όλοι μας ταλαιπωρούμαστε στη Γη και ζητάμε ελευθερία, μα λίγοι ξέρουν τι είναι η ελευθερία και που βρίσκεται. Κι εγώ θέλω επίσης ελευθερία και την αναζητώ μέρα και νύχτα. ΄

Εμαθα πως βρίσκεται κοντά στον Θεό και δίνεται απ' Αυτόν σ' όσους έχουν ταπεινή καρδιά, σ' όσους μετανόησαν και έκοψαν το θέλημά τους ενώπιον του Κυρίου. 

Σ' όποιον μετανοεί, ο Θεός δίνει την ειρήνη Του και την ελευθερία να Τον αγαπάει. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα πολυτιμότερο στον κόσμο από την αγάπη του Θεού και του πλησίον. 

"Έχυσα πολλά δάκρυα...."

Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

'Ἔχυσα πολλά δάκρυα μέ τή σκέψη ὅτι, ἄν ἐμεῖς οἱ μοναχοί πού ἀπαρνηθήκαμε τόν κόσμο δέν σωζόμαστε, τότε τί γίνεται γενικότερα στόν κόσμο;

Ἔτσι βαθμηδόν μεγάλωνε ἡ θλίψη μου καί ἄρχισα νά χύνω δάκρυα ἀπογνώσεως. 

Καί νά, πέρυσι ἐνῶ βρισκόμουν στήν ἀπελπισία αὐτή, ἐξαντλημένος ἀπό τό κλάμα, ξαπλωμένος καταγῆς, ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος καί μέ ρώτησε:

Ἅγιος Σιλουανός: Γιά νά σωθεῖς, εἶναι ἀνάγκη νά ταπεινωθεῖς!

Ζοῦμε στή γῆ καί δέν βλέπουμε τό Θεό, δέν μποροῦμε νά Τόν δοῦμε. Ἀλλά σάν ἔρθει τό Ἅγιο Πνεῦμα στήν ψυχή, τότε θά δοῦμε τό Θεό, ὅπως Τόν εἶδε ὁ ἅγιος Στέφανος (Πράξ. 7:55-56). Ἡ ψυχή καί ὁ νοῦς ἀναγνωρίζουν ἀμέσως μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ Κύριος. 

Ἔτσι ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Θεοδόχος, μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἀναγνώρισε στό μικρό βρέφος τόν Κύριο (Λούκ. 2:25-32). Ἔτσι καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐπίσης, ἀναγνώρισε τόν Κύριο καί Τόν ὑπέδειξε στούς ἀνθρώπους. 

Καί στόν οὐρανό καί στή γῆ ὁ Θεός γνωρίζεται μόνο μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, ὄχι μέ τήν ἐπιστήμη. Καί τά παιδιά πού δέν σπούδασαν

Ο ουρανός πάνω στη γη - Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης

Για τον άνθρωπο που ενώνεται με τον Χριστό και που γνωρίζει να προσεύχεται καρδιακά και να αγαπάει αληθινά, ο κόσμος ολόκληρος είναι μία Εκκλησία. 

Γιατί η Εκκλησία είναι αγάπη και απαντοχή της αγάπης. 

Και σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση μας είναι ο ουρανός πάνω στη γη.

Άγιος Σιλουανός  Αθωνίτης

Πηγή: 

Λόγος τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ γιὰ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο

Από το βιβλίο: Η ΥΠΕΡΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ

Όταν ἡ ψυχή κατέχεται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὤ, πῶς εἶναι ὅλα εὐχάριστα, ἀγαπημένα καί χαρούμενα. Αὐτή ἡ ἀγάπη ὅμως συνεπάγεται θλίψη· κι ὅσο βαθύτερη εἶναι ἡ ἀγάπη, τόσο μεγαλύτερη εἶναι κι ἡ θλίψη.

Ἡ Θεοτόκος δέν ἁμάρτησε ποτέ, οὔτε κἄν μέ τό λογισμό, καί δέν ἔχασε ποτέ τή Χάρη, ἀλλά κι Αὐτή εἶχε μεγάλες θλίψεις. Ὅταν στεκόταν δίπλα στό Σταυρό, τότε ἦταν ἡ θλίψη Της ἀπέραντη σάν τόν ὠκεανό κι οἱ πόνοι τῆς ψυχῆς Της ἦταν ἀσύγκριτα