Ἐκδήλωση μέ θέμα “Ο Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης όπως εγώ τον έζησα”, Καλαμπάκα 16-6-2018

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Σωματείο Ενωμένη Ρωμηοσύνη σας προσκαλεί στην εκδήλωση με θέμα “Ο Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης όπως εγώ τον έζησα”.

Σάββατο 16 Ιουνίου 2018 και ώρα 20.30΄στον αύλειο  χώρο  Ιερού Ναού Οσίων Μετεωριτών Πατέρων Καλαμπάκας. 

Ομιλητής:

Γιατί ξαναγύρισα σ` αυτό το κόσμο; ( Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης )

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Διηγείται ο Γέροντας.

Κάποτε διάβαζα το βίο του Άγιου Σεραφείμ του Σαρώφ και στο σημείο που έλεγε ο Άγιος ότι είδε τα σκηνώματα του Παραδείσου, «εν τη οικία του Πατρός μου πολλαί μοναί εισί», τότε λέω πώς να είναι άραγε Θεέ μου, αυτές οι Μονές;

Ξαφνικά μου έπεσε το βιβλίο από τα χέρια και βρέθηκα σ` ένα ωραίο μέρος.

Μπροστά μου ήταν ένας δρόμος κατάφυτος με βιολέτες, όλες το ίδιο ύψος και πυκνοφυτεμένες, ευωδιαστές και δίπλα μου στεκόταν ένας Γέροντας, ο Άγιος Δαβίδ ήταν.

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος:«Πως θα μπορέσω, Πάτερ Νεκτάριε, να απαλλαγώ από την θεομίσητη υπερηφάνεια»

Τό 1910, ἐπιστρέφοντας ὁ πατήρ Φιλόθεος ἀπό προσκύνημα στό Ἅγιον Ὄρος, ἐπισκέφθηκε κατά τά τέλη Αὐγούστου στήν Αἴγινα τόν πνευματικό του διδάσκαλο καί πατέρα (Άγιο Νεκτάριο), καί σημείωσε τά ἑξῆς: 

Ἀφοῦ καθήσαμε, ἄρχισε νά μέ καθοδηγεῖ στόν δρόμο τῆς ἀρετῆς, στήν κατώρθωση τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου. Τόν ἐρώτησα· πῶς θά μπορέσω, Πάτερ, νά ἀπαλλαγῶ ἀπό τήν θεομίσητη ὑπερηφάνεια, καί ἐκεῖνος μέ ἀγάπη καί ταπείνωση, μοῦ

ἀπήντησε· οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἡμῶν λέγουν ὅτι κάθε ἁμαρτία νικᾶται μέ τήν ἀντίστοιχη ἐνάντια ἀρετή. 

Πρόσεξε μην διώξεις από κοντά σου τον άγγελο σου με τις επαίσχυντες πράξεις σου!!

Την ώρα πού μπήκα στο δωμάτιο του, ήταν εκεί οι γιατροί, πού έκαναν την καθημερινή επίσκεψη τους στους θαλάμους των ασθενών. Κατά σύμπτωση οί γιατροί εκείνοι ήταν πρώην φοιτητές μου στο Πανεπιστήμιο.

Έτσι, μόλις με είδαν, ήρθαν κοντά μου… καί με ενημέρωσαν για την κατάσταση της υγείας του Γέροντα. Όταν τελείωσαν κι έφυγαν οί γιατροί, πήγα καί κάθησα δίπλα στο Γέροντα Ιάκωβο, ό οποίος, μόλις με είδε, μου είπε το εξής, το όποιο μ’ εκανε πραγματικά ν’ άνατριχιάσω,γιατί ήταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ.

Αναμνήσεις αγίου Ιακώβου Τσαλίκη

Θα πήγαινα στο ασκητήριο του Οσίου Δαυΐδ μισή ώρα από το μοναστήρι. Και μου ‘λεγε ο δαίμων: «Πού θα μου πας, βρε Ιάκωβε, στο ασκητήριο του Δαυΐδ; Θα σε θανατώσω, δεν θα γυρίσης. (Αλλά) δεν μπορώ να σου κάνω τίποτε. (Προσπαθώ) να σε ρίξω σε μια σοβαρή αμαρτία, να σε πεθάνω, αλλά δεν μπορώ, διότι έχεις ταπείνωση. Και η ταπείνωσις με καίει. Η ταπείνωσις και η πίστις στον Χριστό».

Μετά το Πάσχα ανέβηκα πάνω στο βουνό εκεί ψηλά που έχουμε το νερό, και έχει έναν Σταυρό, και έλεγα το «Αναστήτω ο Θεός», το

«Αναστάσεως ημέρα», το «Χριστός Ανέστη». Και φώναξα μετά: «Δαίμον, δαίμον, είπες ότι όταν θα πάω στο ασκητήριο θα με σκοτώσης, έλα εδώ όταν θέλης, έλα να με σκοτώσης, στον βράχο πάνω βρίσκομαι, στα βουνά. Έλα, του λέω, άμα σε βαστάη, έλα». Και έλεγα «Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί». Πού να πλησιάση! Γι’ αυτό, παιδιά μου, πάντα να προσεύχεσθε, μα είτε τρώγετε, είτε πίνετε, είτε οτιδήποτε (κάνετε), να προσεύχεσθε, γιατί όταν κάνωμε προσευχή, δεν μπορεί να μπη ο διάβολος.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗΣ... ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΑΚΩΒΟ ΤΣΑΛΙΚΗ

Μορφωμένος άνθρωπος ο κ. Σταύρος. Με πτυχίο πανεπιστημίου και ξένες γλώσσες και πείρα ζωής. Δυσκολευόταν, όμως, στα πνευματικά. Δεν μπορούσε να καταλάβει και τα πιο απλά πράγματα. Όλα τα εξέταζε και τα πλησίαζε ορθολογιστικά. Είχε αναπτύξει το νου και όχι την καρδιά. Δεν ήταν πρόθυμος να συγχωρήσει εύκολα τους άλλους. Ειδικά αυτούς που έβλεπε κατώτερους και εμπαθείς. Καθόταν τώρα απέναντι από τον Γέροντα Ιάκωβο, έναν ασκητικό ιερομόναχο, με ροζιασμένα χέρια και ένοιωθε σαν μαθητούδι μπροστά στον δάσκαλο. Ερωτήσεις πολλές. Αντιρρήσεις περισσότερες. Αλλά και οι απαντήσεις σοφές και αποκαλυπτικές.

Διδαχές από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

– Έλεγε ο πατήρ Ιάκωβος « Η χάρη των Αγίων μας ακόμη και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει. Κάποτε στην Μικρά Ασία ένας Τούρκος κτηνοτρόφος προσπάθησε με το τσεκούρι του να σχίσει παλιό ξύλο εικόνας. Με την πρώτη τσεκουριά το ξύλο άρχισε να αιμορραγεί. Ο τούρκος τότε πανικόβλητος παρέδωσε την εικόνα στους χριστιανούς διηγούμενος το θαύμα.»

– Άλλοτε πάλι σε λιτανεία της εικόνας της Παναγίας ο Γέροντας είδε την εικόνα ζωντανή την Παναγιά να σηκώνει το χέρι της και να τον ευλογεί.

-Τόνιζε ο Γέροντας ότι μεγάλη σημασία στην πνευματική εξέλιξη των απογόνων έχει η πνευματική κατάσταση και η βιωτή των γονιών.

– Έλεγε ο Γέροντας «Μια φορά που λειτουργούσα δεν μπορούσα να κάνω Μεγάλη Είσοδο από αυτά που έβλεπα. Οπότε ξαφνικά νιώθω να με σπρώχνει κάποιος από τον ώμο και να με οδηγεί στην Αγία Πρόθεση. Ήταν ο Αρχάγγελος.»

– Όταν ο Γέροντας κοινωνούσε τους πιστούς και έβλεπε τα πρόσωπά τους, άλλα πρόσωπα έβλεπε με μορφές ζώων και άλλα να λάμπουν σαν τον ήλιο. Ενώ όταν προσκόμιζε έβλεπε τις ψυχές που περνούσαν από μπροστά του και τον παρακαλούσαν να τις μνημονεύσει.

Τι έβλεπε ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης όταν κοινωνούσε τον κόσμο;

Το 1987, ο π. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα, αλλά της απαγόρευσε νά κοινωνήσει.

Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο, πού της επέτρεψε τη θεία μετάληψη.

Όταν όμως πλησίασε νά κοινωνήσει, ή άγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της.

Αυτό το παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά, οπότε η κοπέλα

τρόμαξε, μετανόησε και πήγε να εξομολογηθεί πάλι στον π. ‘Ιάκωβο.

Όταν ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης συνάντησε τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου (βίντεο)

Όταν ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης συνάντησε τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών »Γ. Γεννηματάς», τον Σεπτέμβριο του 1990.

Ο Πατήρ Αρσένιος περιγράφει ένα συγκλονιστικό περιστατικό, έτσι όπως του το μετέφερε ο ίδιος ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης.

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης. Η μακάρια κοίμηση του και η κηδεία του

Ο Γέροντας ήξερε ότι πλησίαζε η ώρα του για να «φύγη». Έλεγε, πριν την κοίμησή του σε πολλούς, σε πατέρες, σε πνευματικοπαίδια του: «Εγώ, παιδιά μου, θα φύγω σ’ ένα χρόνο…, εγώ θα φύγω σε λίγους μήνες…, εγώ θα φύγω σε λίγες βδομάδες…, εγώ θα φύγω σε λίγες μέρες…». Όμως τα παιδιά του δεν τον πίστευαν, διότι λέγανε ότι εφ’ όσον ήταν άρρωστος, έτσι τα λέει αυτά· ήταν εξ άλλου και σχετικά νέος 70 στα 71. Στις 17 Νοεμβρίου του 1991, ημέρα Κυριακή, ο γέροντας Ιάκωβος με παρακάλεσε να βρίσκωμαι στις 21 Νοεμβρίου στο Μοναστήρι του. Πώς έγινε αυτό; Εγώ τον είδα

Έκτακτο: Μεγάλη μέρα για την Ορθοδοξία – Άγιος της Εκκλησίας μας ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης

Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που συνεδριάζει στο Φανάρι υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, αποφάσισε πριν από λίγο – σήμερα Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017 – την αγιοκατάταξη του Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη της Μονής Οσίου Δαυΐδ στην Εύβοια (1920-1991).

Λίγα λόγια για τον βίο του Αγίου Γέροντα από τον Μόρφου Νεόφυτο

Έχουμε ανάγκη από Χριστό και ψυχή

«Παιδιά μου, να κάνουμε ό,τι μπορούμε αγαθοεργίες, να έχουμε μετάνοια και τις προσευχές μας στον Θεό, διότι λέγει ο Κύριος «Γρηγορείτε

και προσεύχεσθε ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν». Πάντως, παιδιά μου, η προσευχή στηρίζει τον άνθρωπο. Και κάποτε, όταν είχα έρθη στο μοναστήρι πριν 35 χρόνια, λέγω «Άγιε Δαυΐδ, ήρθα σε σένα για να με φωτίσης, να μου δώση ο Θεός και εμένα φώτιση, να μην κάνω πράξεις κακές και αμαρτίες, μόνο το καλό έργο». Λοιπόν, και εκεί που προσευχόμουν, λέγω «να μου δώση πίστη». Πιστεύω από παιδί, αλλά θέλω να με δώση πίστη. Εκεί μέσα που προσευχόμουν, τι έπαθα και μου ήρθε! (στο νου εκείνο που λέγει στο Ευαγγέλιο): «Όταν προσεύχεσαι να λες, Κύριε, πρόσθεσε πίστη». Με συγχωρείτε, παιδιά μου, εγώ δεν το ‘χα διαβάση στα χαρτιά μας, εκείνα τα χρόνια δεν είχαμε τίποτε, μια Σύνοψη είχα μόνο, ό,τι είχαμε τα αφήσαμε στην πατρίδα μου στην Μικρά Ασία και εδώ δεν είχαμε τίποτε, δεν υπήρχαν θεολόγοι πατέρες εκείνη την εποχή. Ένας Ιεροκήρυκας ήταν στην Χαλκίδα και ο Επίσκοπος».

«Να εξομολογήσθε τους λογισμούς σας σε δοκιμασμένους Πνευματικούς, όπως έλεγε ένας αγιασμένος πατέρας. Διότι όταν

Όλη μας η ζωή, έργα, λόγια, σκέψεις είναι γραμμένα, θα δώσουμε για όλα λόγο!

Είπε ο γέροντας. Όταν είχε κοιμηθεί ο Γέροντας μου ο πατήρ Νικόδημος, είπα στην προσευχή μου, που να πήγε άραγε η ψυχή του;

Τότε είδα, όχι σε όνειρο, αλλά πνευματικό τω τρόπω ότι με φώναξε ο Γέροντας μου να του πάω τα κλειδιά της Μονής γιατί ήρθε ο Μέγας Αρχιερέας.

Πήγα λοιπόν έξω από την πόρτα του κελιού που είναι πάνω από την είσοδο της μονής κι όταν έφτασα

Ο Γ.Ιάκωβος Τσαλίκης σε σπάνιο ηχητικό λέει για τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο και την συνομιλία του με τον Αγ.Ιωάννη το Ρώσο

Ὁ Γέροντας Ἰάκωβος συνομιλεῖ μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Ρῶσο

Ὁ μακαριστὸς Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης διηγεῖται σὲ προσκυνητὲς στὴν ἱερὰ μονὴ Ὁσίου Δαβὶδ στὴν Εὔβοια τὴ θαυμαστὴ συνομιλία ποὺ εἶχε μὲ τὸν ὅσιο Ἰωάννη, ὅπου τὸν παρακαλεῖ νὰ μὴν γίνει πόλεμος, ἀλλὰ ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τοῦ ἐπαναλαμβάνει ὅτι «πρέπει νὰ γίνει πόλεμος γιατὶ ὁ κόσμος γέμισε μὲ πολλὴ ἁμαρτία, ἀπιστία καὶ ἀσέβεια»

Δείτε παρακάτω το  βίντεο: 

Η δυστυχία των σημερινών ανθρώπων, χωρίς Θεό, χωρίς γιορτές, χωρίς Εκκλησία…

Νουθεσίες πρός λαϊκούς 

(Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης)

«Να με συγχωρήτε τέκνα μου, αγράμματος άνθρωπος είμαι, δεν ξέρω τίποτα να σας πω, μόνον που έχω πίστη στον Θεόν και ταπείνωση…»

«Κάποια πλούσια κυρία πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία, αλλά δεν πρόσεχε καθόλου, και ο νους της γύριζε. Ομολόγησε και μου είπε:

«Γύριζε ο νους μου απ’ την ώρα που μπήκα μέσα στην εκκλησία . Είχα ένα σακκουλάκι και σκεφτόμουν ότι είναι καλό να βάλω την ζάχαρη του δελτίου μέσα. Με το σακκουλάκι αυτό ( στην σκέψη μου ), πέρασα όλη την Λειτουργία χωρίς να καταλάβω ούτε ένα γράμμα, τίποτε, ε!… πήρα αντίδωρο και σηκώθηκα κι έφυγα…»

Παρακάλεσα & για την Κύπρο μας να ελευθερωθεί & εσένα θα σε αξιώσει ο Θεός να το δεις - Μ. Νεόφυτος

Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης: «Ξέρεις, δεν πήγα μόνο για σένα, έχω πολλούς ασθενείς. Αλλά, παρακάλεσα και για την Κύπρο μας να ελευθερωθεί. και εσένα θα σε αξιώσει ο Θεός να το δεις.»

Γέροντας Ιάκωβος: Οι Άγιοι Πατέρες μας συμβουλεύουν να προσευχόμαστε σαν τα μικρά παιδιά, που κλαίνε όταν πονούνε

Μορφωμένος άνθρωπος ο κ. Σταύρος. Με πτυχίο πανεπιστημίου και ξένες γλώσσες και πείρα ζωής. Δυσκολευόταν, όμως, στα πνευματικά. Δεν μπορούσε να καταλάβει και τα πιο απλά πράγματα. Όλα τα εξέταζε και τα πλησίαζε ορθολογιστικά. Είχε αναπτύξει το νου και όχι την καρδιά. Δεν ήταν πρόθυμος να συγχωρήσει εύκολα τους άλλους. Ειδικά αυτούς που έβλεπε κατώτερους και εμπαθείς. Καθόταν τώρα απέναντι από τον Γέροντα Ιάκωβο, έναν ασκητικό ιερομόναχο, με ροζιασμένα χέρια και ένοιωθε σαν μαθητούδι μπροστά στον δάσκαλο. Ερωτήσεις πολλές. Αντιρρήσεις περισσότερες. Αλλά και οι απαντήσεις σοφές και αποκαλυπτικές.

Γέρ.Ιάκωβος Τσαλίκης: Οι άνθρωποι παιδί μου είναι τυφλοί και δεν βλέπουν το τι γίνεται μέσα στο ναό στη Θεία Λειτουργία

«Οι άνθρωποι, παιδί μου, είναι τυφλοί και δεν βλέπουν το τι γίνεται μέσα στο ναό στη Θεία Λειτουργία.

Μια φορά λειτουργούσα και δε μπορούσα να κάνω Μεγάλη Είσοδο από αυτά που έβλεπα.

Ο ψάλτης συνεχώς επαναλάμβανε: «ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι», οπότε ξαφνικά νιώθω να με σπρώχνει κάποιος από τον ώμο και να με οδηγεί στην Αγία Πρόθεση. 

«Όλοι οι άνθρωποι έχουν άγγελο...» - Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης

...Την ώρα πού μπήκα στο δωμάτιο του, ήταν εκεί οι γιατροί, πού έκαναν την καθημερινή επίσκεψη τους στους θαλάμους των ασθενών. Κατά σύμπτωση οι γιατροί εκείνοι ήταν πρώην φοιτητές μου στο Πανεπιστήμιο. Έτσι, μόλις με είδαν, ήρθαν κοντά μου και με ενημέρωσαν για την κατάσταση της υγείας του Γέροντα. Όταν τελείωσαν κι έφυγαν οι γιατροί, πήγα και κάθισα δίπλα στο Γέροντα Ιάκωβο, ο οποίος, μόλις με είδε, μου είπε το εξής, το όποιο μ' έκανε πραγματικά ν' ανατριχιάσω,γιατί ήταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ.

Εἶδε Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ

Μαρτυρία ἱερομονάχου Ἰακώβου: 

<<Κάποτε,λειτουργοῦσε ὁ Γέροντας καί ἤμουν διακονητής στό Ἱερό,τότε μοναχός Ἱλαρίων.Ἦταν μαζί μέ κάποιον ἄλλον ἱερέα.Τήν ὥρα πού εἶπε ὁ Γέροντας "Πρόσχωμεν,τά ἅγια τοῖς ἁγίοις",ἀμέσως κατανύχτηκε,ἔλαμψε ὁλόκληρος,καί εἶδε πάνω στό ἅγιο Δισκάριο τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου. Ὁ ἱερέας τό βράδυ εἶχε ἐξομολογηθεῖ στόν Γέροντα,ἀλλά,ἐνῶ εἶχε τό λογισμό,ἄν γίνεται πραγματικά μεταβολή τοῦ ἂρτου καί τοῦ οἴνου σέ Σῶμα καί Αἷμα καί τόν πείραζε ὁ λογισμός τῆς ἀπιστίας,δέν τόν εἶπε στόν Γέροντα. Ὅταν,ὅμως,τήν ὥρα τῆς θείας Λειτουργίας εἶδε τόν Γέροντα νά συγκινῆται καί νά κλαίη,τόν ρώτησε: