Παναγιά μου, βοήθα και πάλι τους Έλληνες να ψυχωθούν!

Θυμάμαι απόψε τα λόγια από τα απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Εγραψε τότε ο μεγάλος αυτός Εθνικός ήρωας, όταν σταμάτησε έξω από το εκκλησάκι της Παναγίας στο Χρυσοβίτσι:

«Σταμάτησα και είδα ένα εκκλησάκι κατέβηκα από το άλογο μου και το έδεσα σε ένα δένδρο, και πήγα μέσα και γονάτισα και είπα: Παναγία μου! Και τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα… Παναγία μου, βοήθα και πάλι τους Έλληνες να ψυχωθούν».

Το φωτοστέφανο του αγίου Πορφυρίου

Ήμασταν παντρεμένοι 4-5 χρόνια, αλλά δεν μπορούσαμε να αποκτήσουμε παιδιά. Η στενοχώρια σιγά-σιγά έφερε γκρίνια και πολλά νεύρα μέσα στο σπίτι μας.

»Αρχίσαμε να πηγαίνουμε σε γιατρούς και να κάνουμε διάφορες εξετάσεις και οι δυό μας, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

Ο σύζυγός μου ο Χρήστος είναι φορτηγατζής και απουσίαζε όλη μέρα με τα δρομολόγια που κάνει. Η πεθερά μου είναι πολύ κοντά στην Εκκλησία, είναι θρησκευόμενη γυναίκα και γνώριζε τα Μοναστήρια και τους Πνευματικούς.

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: «Οταν δείτε συμφορές στην Ελλάδα και το κράτος να βγάζει παλαβούς νόμους…»

“Οταν δείτε συμφορές στην Ελλάδα, το κράτος να βγάζη παλαβούς νόμους και να υπάρχει γενική αστάθεια, μη φοβηθήτε· θα βοηθήσει ο Θεός!” (Άγιος Γέρων Παίσιος, το είπε το 1981)

Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύ­τερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προ­σοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρω­ποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσό­τερο. Ό Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει.

Πνευματική ζωή

Αν μετανοήσεις, σε δέχεται ο Θεός και σώζεσαι

Μετάνοια

Λέει στο Γεροντικό ένας αββάς: «Το πρωί μπορεί να είσαι στην κόλαση και το απόγευμα μπορείς να είσαι στον παράδεισο» (*). Θέλει να πει ότι το πρωί ο άνθρωπος μπορεί να έκανε αμαρτίες, αλλά, καθώς στη διάρκεια της ημέρας ήρθε σε συναίσθηση, ήρθε σε κατάνυξη, μετενόησε, έκλαψε. Δεν είναι τίποτε για τον Θεό να τον βάλει στον παράδεισο. Τα πράγματα είναι εύκολα, και ο δρόμος της σωτηρίας είναι σύντομος. Εμείς, με τη δική μας στραβή στάση, κάνουμε τα πράγματα δύσκολα και τον δρόμο της σωτηρίας όχι σύντομο.

Τό ἐλεήμων γεροντάκι

Τό 1990 δυό καλοί ἄνθρωποι μαζέψανε κάποιον γεροντάκο ἄστεγο, λιγδιασμένο καί ἔρημο καί μέ ἀσθενοφόρο τόνε μεταφέρουνε σέ ἕνα ἐκκλησιαστικό γηροκομεῖο τῆς Λάρισας.

Ἡ διεύθυνση τοῦ νοσοκομείου καί τό προσωπικό μέ αὐταπάρνηση καί ἀγάπη, σάν καλοί Σαμαρεῖτες, πλύνανε τόν παππού τοῦ βγάλανε σύνταξη προνοίας καί τόν γηροκομήσανε ὥσπου πέθανε ἐξομολογημένος, κοινωνημένος μέ ἱλαρό πρόσωπο. Εἶχε καί μιά κρυφή ἀρετή.

Ἡ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ἀπαραίτητος ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ

Βάλτε μέσα τους ἀπὸ τὴν πρώτη ἡλικία τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ τὰ διατηρήση καλλίτερα ἀπὸ κάθε πατέρα. Αὐτὸ θὰ εἶναι τεῖχος στερρεός. Διότι, ὅταν κάθεται μέσα ὁ φύλακας, δὲν μᾶς χρειάζεται κανένα ἀπὸ τὰ ἔξω τεχνάσματα· ὅταν ὅμως δὲν ὑπάρχη ἐκεῖνος, ὅλα τὰ ἔξω γίνονται στὰ χαμένα. Αὐτὸ θὰ εἶναι σὲ αὐτὰ καὶ πλοῦτος καὶ δόξα καὶ ἔπαινος, αὐτὸ θὰ τὰ κάνη λαμπρά, ὄχι μόνο στὴ γῆ, ἀλλὰ καὶ στὸν οὐρανό.

(Α’ Θεσσαλονικεῖς, ΣΤ΄ ΕΠΕ 22,480. PG 62,433)

«Δὲν θὰ εἶναι ἄμισθη ἡ παιδοτροφία»

Γιατὶ νὰ λατρεύω τὸν Θεὸ;

Fulton Sheen (Καθηγητής Ψυχολογίας)

Πῶς τόν φαντάζεσαι τόν Θεό;

•Μήπως τόν βλέπεις σάν κάποιο ὁ ὁποῖος κάθεται σέ πανύψηλο θρόνο πού στραβομουτσουνιάζει καί θυμώνει ὅταν δέν τόν λατρεύεις καί δέν τόν δοξάζεις; 

•Μήπως σάν κάποιο ὁ ὁποῖος χαίρεται καί εὐχαριστιέται μαζί σου ὅταν πηγαίνεις ἐκκλησία καί προσεύχεσαι;

Γρηγόριος ο Αρχιπελαγίτης: «Η πιο συνεπής κυβέρνηση»

*Συγκλονιστικός ο Γέροντας Γρηγόριος. Μεγάλες αλήθειες από έναν Αγιορείτη Γέροντα. Διαβάστε το όλοι!

του Καθηγούμενου της Μονής Δοχειαρίου, Αρχιμανδρίτη Γρηγόριου Αρχιπελαγίτη:

Μας προανήγγειλαν πως άθεοι είναι· δεν πιστεύουν στον Χριστό, δεν πιστεύουν στην αγία Τριάδα, δεν αναγνωρίζουν την Παναγία, δεν δέχονται τους αγίους Αποστόλους, τους Μάρτυρες και τους Αγίους. Αυτό το τήρησαν επακριβώς. Και το τηρούν άχρι της άρτι ώρας.

Το μυστικό του Παραδείσου

Ένας παρακαλούσε τον Θεό και του έλεγε: «Πατέρα μου ουράνιε, δείξε μου την Βασιλεία Σου. Δείξε μου και την κόλαση, να καταλάβω τί είναι και πώς πρέπει να αγωνίζομαι».

Και ο εύσπλαχνος Θεός, έστειλε τον προ­φήτη Ηλία να τον πάρει από την γη και να τον πάει να δει τον Παράδεισο και την κόλαση. Πάει πρώτα σ’ ένα μέρος, όπου πάνω από μια φωτιά ήταν ένα τεράστιο τσουκάλι με τις πιο λαχταριστές λιχουδιές. Φαΐ καλό. Γύρω-γύρω, έστεκαν άνθρωποι πολλοί, που κρατούσαν κάτι τεράστια, πολύ μακρυά κουτάλια. Με αυτά μπο­ρούσαν να πάρουν κάτι από το τσουκάλι, αλλά – τέτοια που ήταν – δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα τους. Έτσι οι άνθρωποι έμεναν νηστικοί και είχαν γίνει σκελετωμένοι. Και τα πρόσωπά τους ήταν γεμάτα τρόμο, θλίψη και ταλαιπωρία.

Του Θεού η ευλογία έρχεται, όταν δίνουμε ευλογία

Μου είχε διηγηθή ο Γερο-Σάββας, ο Φιλοθεΐτης, ότι με την μεγάλη πείνα του 1917 οι Ιβηρίτες, βλέποντας τις αποθήκες της Μονής να αδειάζουν, είχαν ελαττώσει την φιλοξενία. Μάλιστα, ένας Προϊστάμενος τσιγκούνης επέμενε, και την έκοψαν τελείως. 

Ἡ δίψα τῆς Σαμαρείτιδος (ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΟΡΦΟΥ)

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τὴν Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς κοινότητος Μουτουλλᾶ τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (14.5.2017).

Ἡ λύση εἶναι ὁ Χριστὸς

Μανώλη καὶ Ἀναστασίας Κουρῆ

Στὶς μέρες μας ἡ οἰκογένεια περνάει μεγάλη κρίση. Ὅλο καὶ περισσότερο παράγει καταναλωτές καὶ ὅλο καὶ λιγότερο ἀνθρώπους μὲ ἀξίες καὶ πνευματικὲς βάσεις στὴ ζωή τους. Οἱ νέοι σήμερα καθυστεροῦν ἢ καὶ δὲν θέλουν νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια, διότι τὰ πάντα γύρω τους πορεύονται στὴ λογική τῆς ἐπιβίωσης, χρηματικῆς ἀλλὰ καὶ ἐργασιακῆς. Πολλοὶ νομίζουν ὅτι, ἂν παντρευτοῦν, θὰ χάσουν τὴν ἐλευθερία τους καὶ θὰ ἐπιφορτιστοῦν μὲ δεσμεύσεις καὶ ὑποχρεώσεις ποὺ εἶναι ἀνέτοιμοι νὰ ἀναλάβουν. Δυστυχῶς ὅμως, ἀκόμα καὶ ὅταν παντρεύονται ἀντιμετωπίζουν ποικίλους πειρασμούς. Λυγίζουν μπροστὰ στὶς ἀξίες καὶ στὸν σύγχρονο τρόπο ζωῆς ποὺ διαφημίζουν τὰ ΜΜΕ, τὰ ὁποῖα προβάλλουν ἤθη ἀπιστίας, δικαιωμάτων καὶ ἀπολαύσεων.

Να λέγεις παιδί μου την ευχή (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

“Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” , ημέρα και νύχτα συνέχεια. Η ευχή θα τα φέρει όλα, η ευχή περιέχει τα πάντα: αίτηση, παράκληση, πίστη, ομολογία, θεολογία κλπ. Η ευχή να λέγεται χωρίς διακοπή.

Η ευχή θα φέρει ολίγον κατ’ ολίγον ειρήνη, γλυκύτητα, χαρά, δάκρυα. 

Η ειρήνη και η γλυκύτης θα φέρουν περισσότερον ευχή, και η ευχή κατόπιν, περισσοτέραν ειρήνη και γλυκύτητα κ.ο.κ. θα έρθει στιγμή που αν θα σταματάς την ευχή, θα αισθάνεσαι άσχημα.

 (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Ο πόνος του Θεού για τους ανθρώπους που βασανίζονται από αρρώστιες......

Πόσα βάσανα έχει ο κόσμος! Πόσα προβλήματα! Και έρχονται μερικοί εδώ να μου τα πουν σε δυο λεπτά στο πόδι, για να παρηγορηθούν λίγο. Μια βασανισμένη μάνα μου έλεγε:

«Γέροντα, έρχονται στιγμές που δεν αντέχω άλλο και τότε λέω : ‘’Χριστέ μου, κάνε μια μικρή διακοπή και ύστερα ας ξαναρχίσουν τα βάσανα’’». Πόση ανάγκη από προσευχή έχουν οι άνθρωποι! Αλλά και κάθε δοκιμασία είναι δώρο από τον Θεό, είναι ένας βαθμός για την άλλη ζωή. Αυτή η ελπίδα της ανταμοιβής στην άλλη ζωή μου δίνει χαρά, παρηγοριά και κουράγιο, και μπορώ να αντέξω τον πόνο για τις δοκιμασίες που περνούν πολλοί άνθρωποι.

Ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου, Γιά τήν ἀγάπη. Γιά ἐκείνους πού δέν ἔχουν ἀγάπη

Για την αγάπη

Είναι μακάριος ο άνθρωπος εκείνος που έχει αγάπη Θεού, γιατί περιφέρει με την παρουσία του τον Θεό, διότι ο Θεός είναι αγάπη, και αυτός που μένει μέσα στην αγάπη, μένει « ἐν τῶ Θεῶ». Εκείνος που έχει αγάπη υπερέχει, με τη βοήθεια του Θεού, από όλους. Εκείνος που έχει αγάπη δε φοβάται, διότι η αγάπη βγάζει έξω από την ψυχή το φόβο.

Εκείνος που έχει αγάπη δεν αποστρέφεται ποτέ κανέναν, ούτε μικρό, ούτε μεγάλο, ούτε ένδοξο, ούτε άδοξο, ούτε φτωχό, ούτε πλούσιο, αλλά γίνεται ακάθαρτο αποσπόγγισμα όλων. Όλα τα σκεπάζει, όλα τα υπομένει. Εκείνος που έχει αγάπη δεν αλαζονεύεται εναντίον κάποιου, δεν ξιππάζεται, κανέναν δεν κακολογεί, αλλά και αυτούς που κακολογούν τους αποφεύγει.

Εκείνος που έχει αγάπη δε σκέφτεται με πανουργία, δε θέλει να υποσκελίσει, ούτε υποσκελίζει τον αδελφό.

Αν θες να γλιτώσεις, φύγε… αν θέλεις να αγιάσεις, μείνε!

Το 1933 ο περίφημος γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο Άγιο Όρος.

Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια.

Εκεί η πρόνοια του Θεού τον οδήγησε στο ασκητικό Ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Εκεί ζούσανε τρεις γέροντες, πολύ αυστηροί και τραχείς, κατά γενική ομολογία.

Πριν λάβεις, να ζητάς και αφού λάβεις, να ευχαριστείς

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: 

Η προσευχή είναι μεγάλο αγαθό, αν γίνεται και με λογισμό αγαθό· αν ευχαριστούμε το Θεό όχι μόνο όταν μας δίνει, αλλά και όταν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε, αφού και τα δύο τα κάνει για την ωφέλειά μας.

Έτσι, και όταν δεν παίρνουμε, ουσιαστικά παίρνουμε με το να μην πάρουμε ό,τι δεν μας συμφέρει. Υπάρχουν, βλέπετε, περιπτώσεις που η μη ικανοποίηση του αιτήματός μας είναι πιο ωφέλιμη. Και τότε ό,τι θεωρούμε σαν αποτυχία είναι επιτυχία.

H εκδίκηση των νεκρών είναι πολύ φρικαλέα…

Γράμμα του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς σε μια κυρία:

Μου γράφεις πως κάτι σε αναστατώνει στον ύπνο.Τρία παιδιά εμφανίζονται μόλις κλείσεις τα μάτια και γελούν μαζί σου, σε κοροϊδεύουν, σε απειλούν και σε τρομάζουν. 

Πήγες, είπες, σε έξυπνους ανθρώπους και έψαχνες φάρμακο.

Εκείνοι σου είπαν: «Δεν είναι τίποτα»! Εσύ τους είπες: «Αφού δεν είναι τίποτα διώξτε αυτό το τέρας από μένα! Μα, μπορεί να μην είναι τίποτα εκείνο που δεν μ’ αφήνει να ησυχάσω ήδη έξι μήνες»; Και εκείνοι σου απάντησαν: «Άλλαξε αέρα, πήγαινε σε χαρούμενες παρέες, να τρέφεσαι καλύτερα. Αυτό είναι απλή υποχονδρία».

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Κυριακής 14-05-2017

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo.

ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Γέροντος Δωροθέου)

ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ from father dorotheos Tzevelekas on Vimeo.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ)

«ἐλάλουν πρός τούς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τόν Κύριον Ἰησοῦν»

Ἡ πορεία τῆς Ἐκκλησίας μέσα στήν ἱστορία γίνεται καί διά μέσου συγκρούσεων ἀντιλήψεων καί προσώπων. Ἡ Ἐκκλησία πορεύεται νικηφόρα πρός τήν τελείωση ὁδηγούμενη ἀπό τίς ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ. Ἡ Ἐκκλησία ἐκβάλλει ὡς ποταμός στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. 

Ἡ ἀρχική ἀντίληψη τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου ἦταν πώς ὁ Χριστιανισμός εἶναι διδασκαλία προορισμένη γιά τούς Ἰουδαίους. Τό ὅραμα, ὅμως, τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου καί ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς ἐξ ἐθνῶν χριστιανούς στήν Ἱόππη, μετέβαλαν τήν ἀρχική ἀντίληψη.

«Ο Χριστός έρχεται όταν του μοιάσουμε»

Τις προάλλες συναντήθηκα με ένα γέροντα που αγαπώ πολύ. 

-Είδες ποτέ τον Χριστό γέροντα τον ρώτησα.

 «Ναι πάτερ μου», μονολόγησε, με συστολή. 

«Πώς είναι Γέροντα;»

 «Όπως στα Ευαγγέλια πάτερ μου, αγνός, αγαθός, απλός και προσιτός». 

«Να 'ναι ευλογημένο».(Το «πάθημα» του Γέροντα Παΐσιου στην Ι.Μ. Εσφιγμένου)

- Η Μονή Εσφιγμένου είναι η πρώτη μου μετάνοια στο Όρος. Το ξυλουργείο υπήρξε για μένα το πρώτο σχολείο, το φροντιστήριο, γι' αυτήν την μεγάλη αρετή. Ο ηγούμενος με ρώτησε τι γνωρίζω να κάνω.

- Είμαι ξυλουργός.

Αμέσως μ' έβαλε στην υπακοή του Γέροντα μαραγκού. Τη επαύριον μου ανέθεσε να πάρω μέτρα για το κάσωμα παραθύρου. Στο εργαστήρι υπέδειξε να κόψω τα ξύλα μεγαλύτερα. Του λέγω:

- Θα βγη μεγάλο.

Για τη Θεομήτορα

του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Oταν η ψυχή κατέχεται από την αγάπη του Θεού, τότε, ώ, πώς είναι όλα ευχάριστα, αγαπημένα και χαρούμενα. Αυτή η αγάπη όμως συνεπάγεται θλίψη· κι όσο βαθύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι κι η θλίψη.

Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε ποτέ, ούτε καν με το λογισμό, και δεν έχασε ποτέ τη Χάρη, αλλά κι Αυτή είχε μεγάλες θλίψεις. Όταν στεκόταν δίπλα στο Σταυρό, τότε ήταν η θλίψη Της απέραντη σαν τον ωκεανό κι οι πόνοι της ψυχής Της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτεροι από τον πόνο του Αδάμ μετά την έξωση από τον Παράδεισο, γιατί κι η αγάπη Της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερη από την αγάπη του Αδάμ στον Παράδεισο. Κι αν επέζησε, επέζησε μόνο με τη Θεία δύναμη, με την ενίσχυση του Κυρίου, γιατί ήταν θέλημά Του να δει την Ανάσταση κι ύστερα, μετά την Ανάληψή Του, να παραμείνη παρηγοριά και χαρά των Αποστόλων και του νέου χριστιανικού λαού.

Οἱ ἀμβλώσεις ὁδηγοῦν στὸν ἀφανισμὸ τῆς φυλῆς μας!

Ὁ ὁμότιμος καθηγητὴς Ἰατρικῆς τοῦ Παν­επιστημίου Ἀθηνῶν κ. Παναγιώτης Δημα­κάκος μὲ ἐμπεριστατωμένο ἄρθρο του στὴν ἐφημερίδα «Ἑστία» (24-4-2017) τονίζει τὶς τραγικὲς συνέπειες τῶν ἀμβλώσεων γιὰ τὴν πατρίδα μας. Μεταξὺ ἄλλων γράφει:

Η δυστυχία των σημερινών ανθρώπων, χωρίς Θεό, χωρίς γιορτές, χωρίς Εκκλησία…

Νουθεσίες πρός λαϊκούς 

(Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης)

«Να με συγχωρήτε τέκνα μου, αγράμματος άνθρωπος είμαι, δεν ξέρω τίποτα να σας πω, μόνον που έχω πίστη στον Θεόν και ταπείνωση…»

«Κάποια πλούσια κυρία πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία, αλλά δεν πρόσεχε καθόλου, και ο νους της γύριζε. Ομολόγησε και μου είπε:

«Γύριζε ο νους μου απ’ την ώρα που μπήκα μέσα στην εκκλησία . Είχα ένα σακκουλάκι και σκεφτόμουν ότι είναι καλό να βάλω την ζάχαρη του δελτίου μέσα. Με το σακκουλάκι αυτό ( στην σκέψη μου ), πέρασα όλη την Λειτουργία χωρίς να καταλάβω ούτε ένα γράμμα, τίποτε, ε!… πήρα αντίδωρο και σηκώθηκα κι έφυγα…»

Πόσο μισεί ο διάβολος το ανθρώπινο γένος και θέλει να το εξαφανίση! ( Αγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης )

Παλιά, θυμάμαι, πήγαιναν οι γονείς στα χωράφια και πολλές φορές μας άφηναν στην γειτόνισσα να μας προσέχη μαζί με τα παιδιά τα δικά της. Αλλά τότε ήταν ισορροπημένα τα παιδιά.

Μια ματιά έριχνε η γειτόνισσα και έκανε τις δουλειές της και εμείς παίζαμε ήσυχα. Έτσι και ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι παλιά με μια ματιά παρακολουθούσαν τον κόσμο. Σήμερα και ο Χριστός και η Παναγία και οι Άγιοι τον έναν πιάνουν από ΄δω, τον άλλον από ΄κει, γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ισορροπημένοι.

Αγιος Γέροντας Πορφύριος: Έτσι θέλει ο Θεός να γίνεται η ελεημοσύνη

Μια άλλη φορά μας μίλησε για την ελεημοσύνη: «Είναι σαν να δανείζουμε τον Θεό. Να αποφεύγουμε να δίνουμε απ’ ευθείας την δωρεά μας και για να μην ταπεινώνουμε τον πτωχό, αλλά και για να μη δημιουργείται σ’ εμάς έπαρση και καλλιεργείται ο εγωισμός μας.Να μην βοηθάμε με εγωισμό, αλλά να κατανοούμε ότι είμαστε απλώς ταμίες του Θεού.

Όταν σου έρθει θυμός, κλείσε το στόμα σου!

«Ο θυμός καθ’ εαυτόν είναι φυσικός. Όπως τα νεύρα στο σώμα. Είναι και αυτός νεύρον ψυχής και οφείλει να τον μεταχειρίζεται ο καθείς εναντίον των δαιμόνων, ανθρώπων αιρετικών, και παντός κωλύοντος από την όδόν του Θεού.

Πρώτη μου φορά μίλησα στην Παναγία!

Έδειχνε κουρασμένη η κυρία Στέλλα. Τρείς μήνες στο ίδιο κρεβάτι του δίκλινου θαλάμου του μεγάλου Νοσοκομείου. Αν είχε στόμα να μιλήσει το κρεβάτι της, δεν θα ’φταναν ώρες να διηγείται τους πόνους και τα βογγητά της…

Ένας Άγιος "τρελός" στην καρδιά της Αθήνας…

Η κατά Χριστόν σαλότητα, αποτελούσε ως γνωστό πάντοτε ένα από τα πιο όμορφα κεφάλαια στο πολυάριθμο Συναξάρι των Αγίων μας στην Ορθόδοξη Εκκλησία.  Ένα λιθαράκι επιπλέον σ’ αυτό το κεφάλαιο αποτελεί και η ιστορία που μας αφηγήθηκε ένας ταπεινός λευϊτης του ευαγγελίου, που ζει στα ευλογημένα βουνά των Αγράφων.

Η αφήγηση του αφορούσε έναν σύγχρονο κατά Χριστό σαλό, που έζησε σε μία από τις απρόσωπες, απρόσιτες και αποξενωμένες γειτονιές της Αθήνας.

Ταπεινώσου και θα δεις πώς όλες οι συμφορές σου θα μετατραπούν σε ανάπαυση

Τι πρέπει να κάνει κάποιος, για να έχει ειρήνη στην ψυχή και το σώμα; Πρέπει ν΄ αγαπά όλους τους ανθρώπους, όπως τον εαυτό του, και να είναι κάθε ώρα έτοιμος για το θάνατο. Όταν η ψυχή θυμάται το θάνατο, ταπεινώνεται και παραδίνεται ολόκληρη στο θέλημα του Θεού και επιθυμεί να έχει ειρήνη με όλους και να τους αγαπά όλους.

Ο Χριστός είναι η αγάπη μας, ο έρωτάς μας

Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου 

Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία. Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας. Η σχέση με τον Χριστό είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι ενθουσιασμός, είναι λαχτάρα του θείου. Ο Χριστός είναι το παν. Αυτός είναι η αγάπη μας, Αυτός ο έρωτάς μας. Είναι έρωτας αναφαίρετος ο έρωτας του Χριστού. Από κει πηγάζει η χαρά. 

Η χαρά είναι ο ίδιος ο Χριστός. Είναι μία χαρά, που σε κάνει άλλο άνθρωπο. Είναι μία πνευματική τρέλα, αλλά εν Χριστώ. Σε μεθάει σαν το κρασί το ανόθευτο, αυτό το κρασί το πνευματικό. Όπως λέγει ο Δαβίδ: «Ελίπανας εν ελαίω την κεφαλήν μου και το ποτήριόν σου μεθύσκον με ωσεί κράτιστον» (Ψαλ. 22, 5). Ο πνευματικός οίνος είναι άκρατος, ανόθευτος, πολύ δυνατός κι όταν τον πίνεις, σε μεθάει. Αυτή η θεία μέθη είναι δώρο του Θεού, που δίδεται στους «καθαρούς τη καρδία» (Πρβλ. Ματθ. 5, . 

Ο νέος που «βάσταξε» το παιδί του...

Πριν από λίγα χρόνια σ’ ένα ορθόδοξο αντρικό μοναστήρι έξω από την Θεσσαλονίκη έγινε το εξής: Κάποιος άγνωστος άντρας ζήτησε να εξομολογηθεί στον πνευματικό της Μονής. Ο άντρας ήταν νέος και υπερμοντέρνος με σκουλαρίκια, χαϊμαλιά και τέτοια, κάτι μεταξύ χίππυ και αναρχικού. Ακούστε εξομολόγηση: ‘’Παπά μου πριν από έξι χρόνια τα ‘’έφτιαξα’’ με μια κοπέλα. Είχαμε ελεύθερες σχέσεις και την γκάστρωσα. Αυτή ήταν καλόψυχη και δίκαιη αλλά ανώριμη και ανέτοιμη για μάνα. Πανικοβλήθηκε μπροστά στην ευθύνη της μητρότητας της και μου ξεκαθάρισε ορθά-κοφτά ό,τι, αν συμφωνήσω κι εγώ, το ρίχνει το παιδί στο άψε-σβήσε. Αν όμως θέλω το παιδί, να το γεννήσει αυτή, να μου το παραδώσει και να εξαφανιστεί, αρνούμενη κάθε δέσμευση γάμου, συμβίωσης και μητρότητας’’.

γέροντος Δωροθέου: περί ἱερωσύνης

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ, ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

«οὐκ ἀρεστόν ἡμῖν καταλείψαντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις»

Ἡ ἴδρυση τῆς Ἐκκλησίας ὡς σώματος Χριστοῦ καί τό πλῆθος τῶν χριστιανῶν πού προσετίθεντο στήν πρώτη ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων ἔκανε ἀναγκαία τήν ἀνάπτυξη τοῦ κλήρου καί τήν διαμόρφωση τῶν τριῶν βαθμίδων τῆς ἱερωσύνης.

Ὁ Χριστός εἶναι ὁ μέγας ἀρχιερέας τῆς Ἐκκλησίας πού ἴδρυσε μέ τό αἷμα του εἰσερχόμενος ἄπαξ στά ἅγια τῶν ἁγίων. Ἡ ἱερωσύνη του «κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ» διαφέρει ἀπό τήν ἱερωσύνη τῶν Ἑβραίων, δηλαδή τοῦ Ἀαρών. «Εἰς τόπον καί τύπον Χριστοῦ», ὡς ἔχοντες τό πλήρωμα τῆς χάριτος, στέκονται οἱ ἀρχιερεῖς ἐνῶ οἱ ἱερεῖς καί οἱ διάκονοι συμπληρώνουν τίς ἄλλες δύο βαθμίδες τῆς ἱερωσύνης.