Ο Ψαλμός εξάγει δάκρυ και από πέτρινη καρδιά...

 Μέγας Βασίλειος

Το βιβλίο των Ψαλμών του Δαβίδ και τα παλαιά τραύματα των ψυχών θεραπεύει και στο νεοτραυματισθέντα αποδίδει γρήγορα την θεραπεία∙ και τον άρρωστο περιποιείται και το υγειές προφυλάσσει και γενικώς ξεριζώνει, όσο είναι δυνατό, τα πάθη, τα οποία κατατυραννούν ποικιλοτρόπως στη ζωή τις ψυχές των ανθρώπων∙ και τούτο με κάποια μελωδική ψυχαγωγία και ευχαρίστηση που γεννά αγνή σκέψη. 

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς: Βυζαντινά, Μεγάλου Βασιλείου, Παινέματα Χίου, Δωδεκανήσου

 

ΚΑΛΑΝΤΑ (ΚΑΝΤΕΑ) ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΑΣΣΑ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

Άγιε Βασίλειε όσιε φύλαξον και σώσον την ποίμνην σου.

Άστρον ανεφάνης Βασίλειε εν τη Καισαρείας Μητρόπολει.

Άγιε Βασίλειε όσιε φύλαξον και σώσον την ποίμνην σου.

Βασίλειος ο Μέγας αρχιερεύς, όλον τουτ΄τον κόσμον εφώτισεν.

Τί κάνεις γιὰ τούς ἀνθρώπους;

τοῦ Μεγάλου Βασιλείου

Πές μου, τί λόγο θά δώσεις στό Θεό ἐσύ πού ντύνεις τούς τοίχους καί ὄχι τούς ἀνθρώπους; Ἐσύ πού στολίζεις ἕνα ζῶο καί ἀδιαφορεῖς γιά τά κουρέλια πού φοράει ὁ συνάνθρωπός σου;

Ἐσύ πού σοῦ σαπίζουν τά φαγητά καί δέν δίνεις σ’ αὐτούς πού πεινᾶνε; Ἀποφεύγεις τούς ζητιάνους μήν τύχει καί βάλεις τό χέρι στήν τσέπη γιά καμιά δεκάρα.

Ἕνα ξέρεις νά λές: δέν ἔχω, δέ θά δώσω,

Μέγας Βασίλειος: Ὁ κορυφαῖος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας

Τοῦ Λάμπρου κ. Σκόντζου Θεολογου – Καθηγητοῦ

     Τόσο ἡ ἱστορία ὅσο ἡ Ἐκκλησία ὑπῆρξαν φειδωλὲς στὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ «Μεγάλου». Ἐλάχιστοι ἔλαβαν τὸν τίτλο «Μέγας». Ένας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ κορυφαῖος ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας Μέγας Βασίλειος, ὁ ὁποῖος ἔλαβε ἐπάξια αὐτὸν τὸν τίτλο, διότι σφράγισε μὲ τὴν προσωπικότητά του τὴν ἱστορία σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς κρισιμότερες ἱστορικὲς φάσεις τῆς ἀνθρωπότητας.

      Γεννήθηκε τὸ 330 στη Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Ὁ πατέρας του Βασίλειος ηταν ὀνομαστὸς ρήτορας τῆς περιοχῆς καὶ ἡ μητέρα του Εμμέλεια ηταν ἀπόγονος ἀριστοκρατικῆς ρωμαϊκῆς οἰκογένειας. Ἦταν ἔνθερμοι Χριστιανοί. Σπουδαῖο ρόλο στὴ ζωὴ τοῦ ἔπαιξε ἡ γιαγιὰ του Μακρίνα, ἡ ὁποία ὑπῆρξε μαθήτρια τοῦ ἁγίου Γρηγοριου Νεοκαισαρείας. Αὐτὴ τὸν μύησε στὴν χριστιανικὴ εὐσέβεια. Στὴν οἰκογένεια ὑπῆρχαν ἄλλα ὀκτὼ παιδιά, τὰ περισσότερα εἶχαν ἀφιερωθεῖ στὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας (Γρηγόριος Νύσσης, ἀσκητὴς Ναυκράτιος, μοναχὴ Μακρίνα, Πέτρος ἐπίσκοπος Σεβάστειας).

        Οἱ εὐκατάστατοι γονεῖς τοὺς φρόντισαν νὰ δώσουν

"ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ!" (Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου)

Νά εἶσαι νηφάλιος καί συνετός, ἐργατικός καί προνοητικός. Νά μή χάνεις τόν χρόνο σου, μήτε νά ὀνειροπολεῖς γιά πράγματα πού δέν ἔχεις καί πού δέν πρόκειται ποτέ ν᾿ ἀποκτήσεις. Αὐτό τό παθαίνουν συνήθως οἱ νέοι, πού ἀφήνουν τό ἐλαφρό τους μυαλό νά φαντάζεται μεγάλη ζωή καί τιμές, λαμπρούς γάμους, ἐκλεκτά παιδιά, βαθιά γηρατειά καί, ἀκόμα περισσότερο, πολυτελεῖς κατοικίες, περιουσίες, κτήματα, ὑπηρέτες, πολιτικές ἐξουσίες, ὑψηλά ἀξιώματα. Ὅλα τοῦτα νομίζουν ὅτι τά ἀπολαμβάνουν κιόλας, σάν νά τά ἔχουν μπροστά τους. Εἶναι αὐτό ἀρρώστια ἀργόσχολης καί ράθυμης ψυχῆς, τό νά βλέπει, δηλαδή, κανείς ὄνειρα ἐνῶ εἶναι ξύπνιος. Ἐσύ, ὅμως, πρόσεχε τόν ἑαυτό σου! Μή φαντάζεσαι τά ἀνύπαρκτα, ἀλλά φρόντισε νά ἀξιοποιήσεις τά παρόντα.

Νομίζω, ὅμως, ὅτι μέ τούτη τήν παραίνεση θέλησε ὁ Νομοθέτης νά μᾶς ἀπαλλάξει κι ἀπό ἕνα ἄλλο πάθος,

Αληθινή νηστεία

Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου

Αληθινή νηστεία δεν είναι μόνο η αποχή από ορισμένα φαγητά, αλλά και η αποξένωση από τα πάθη και τις αμαρτίες: Να μην αδικήσεις κανένα. Να συγχωρήσεις τον πλησίον σου για τη λύπη που  σού προξένησε, για το κακό που σού έκανε, για τα λεφτά που σού χρωστάει. Διαφορετικά, μολονότι δεν τρως κρέας, τρως τον ίδιο τον αδελφό σου.  Μολονότι