π. Κ. Στρατηγόπουλος: «Αν αύριο μια κρατική εξουσία απαγορεύσει την θεία λειτουργία μπορεί ο παπάς να πάρει την Αγία Τράπεζα στην τσέπη του (αντιμήνσιο) και να λειτουργήσει στα βουνά»

επίκαιρο απόσπασμα από παλαιότερη ομιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου που αναφέρεται στο ενδεχόμενο το κράτος να απαγορεύσει τις θείες λειτουργίες και στη στάση που οφείλει κατά την Παράδοση της Εκκλησίας να τηρήσει κλήρος και λαός!

Ποιά πράξη τῆς Πολιτείας μέ ἐμποδίζει νά λειτουργηθῶ καί νά ΄μαι Χριστιανός καί νά ζῶ σωστά;

Πές μου ποιά πράξη; Ποιά πράξη μίας ὁποιασδήποτε πολιτείας, ἔστω καί ἀντιχριστιανικῆς, ἔστω καί διωκούσης τόν Χριστό, δέν εἶναι τώρα ἀκόμη ἔτσι, ἐξωτερικά δέν εἶναι, θά τολμοῦσε νά σταματήσει τήν Λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας στίς καρδιές τῶν πιστῶν; Κανείς! 

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: "Δύο ἐγκλήματα ἔγιναν στὸν ἑλληνισμό, πρῶτο ὅταν σκότωσαν τὸν Καπποδίστρια καὶ δεύτερο ὅταν κατήργησαν τὶς μικρὲς κοινότητες"

Ἀπόσπασμα ἀπὸ συνέντευξη τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου 

Δεῖτε ὅλη τὴν συνέντευξη ἐδῶ

Ἡ Χριστιανικὴ κοινότητα, τὰ μοναστήρια καὶ ὅπου ὑπάρχουν ζωντανὲς Ὀρθόδοξες κοινότητες, μέσα σὲ μία ἐνορία νὰ τὸ ζήσουν, αὐτὸ εἶναι ἡ ἐνορία. Εἶναι αὐτὸ ποὺ δὲν χάσαμε ἀκόμη, οἱ κοινότητες, οἱ ἐνορίες, εἶναι ἡ πιὸ πετυχημένη ἱστορία γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ ἐνορία ποὺ διαρηρεῖται. Καὶ κοιτάξτε, δύο ἐγκλήματα ἔγιναν στὸν ἑλληνισμό,

Πατὴρ Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: «Ὅσες Σύνοδοι ἦταν ληστρικὲς, ἔπασχαν ἀπὸ ἔλλειψη ἐμπειρίας τῆς θεραπευτικῆς καὶ τῆς νηπτικῆς πράξης τοῦ ἡσυχασμοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας»

Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, 

τῆς ὁμιλίας «Λόγος περὶ τῆς Ὀρθοδόξου θεραπευτικῆς Γ΄», ἀπὸ τὸ βιβλίο 

«Πατερικὴ Θεολογία» τοῦ πατρὸς Ἰωάννου Ρωμανίδου, ἐκφωνήθηκε στίς 21/07/2005.

Ἐπανάσταση στὸ θέμα τῆς χειροτονίας τῶν κληρικῶν σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἄρχιζε διαφθορά, ἔκανε ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος. Καὶ πιστεύω ὅτι ἡ Ἐκκλησία μέσα καὶ ἀπ΄ αὐτὸ τὸν ὀνόμασε Νέο Θεολόγο, ἔκανε τρομερὴ ἐπανάσταση. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ μέχρι σήμερα, ἔγινε μία διαμάχη ὅσον ἀφορᾶ στὴν ἐκλογὴ τῶν κληρικῶν καὶ τῶν Ἐπισκόπων. Ἀκόμα καὶ τὸ θέμα τῆς ἐκλογῆς τῶν Ἐπισκόπων, εἶναι ἀκριβῶς ἡ μετάδοσις αὐτῆς τῆς ἐμπειρίας τῆς θεραπευτικῆς. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους, ὄχι ὁ μόνος ἀλλὰ ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους, ποὺ ἡ Ἐκκλησία μετὰ ἀπὸ κάποιο αἰώνα ἀποφάσισε νὰ ἐκλέγει Ἐπισκόπους ἀγάμους,