«Θεομητορικές Ἑορτές: “Ἡ Γέννησις τῆς Θεοτόκου”» Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη συμφορά ἀπό τήν ἁμαρτία. Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη συμφορά πού μπορεῖ νά βρῆ ἕναν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἁμαρτία. Ἡ φτώχεια περνάει καί πολλές φορές δέν ἀφίνει τά ἴχνη της. Ἡ ἀρρώστεια θεραπεύεται καί μένει μονάχα μιά θλιβερή ἀνάμνησι· «κάποτε ὑπέφερα, ἀλλά τώρα εἶμαι τελείως ὑγιής. Πόνεσα στά νοσοκομεῖα, στίς ἐξετάσεις στά χειρουργεῖα. Πῆγα ἀπό γιατρό σέ γιατρό, ἀπό νοσοκομεῖο σέ νοσοκομεῖο, ἄλλαξα πολλές φαρμακευτικές ἀγωγές, ἀλλά δόξα τῷ Θεῷ ὅλα πέρασαν, σάν μιά πικρή ἀνάμνησι καί τώρα εἶμαι τελείως ὑγιής».

Μιά κακοτυχία, μιά ἀδικία στή ζωή σου, μιά περιπέτεια περνάει σάν σύννεφο πού τό δέρνει ὁ βοριᾶς, σάν πρωϊνή ὁμίχλη, πού τήν διαλύει ὁ πρωϊνός ἥλιος. Ὅμως ἡ ἁμαρτία δέν περνάει. Ἀφίνει τά ἴχνη της, τήν σφραγῖδα της σ᾿ ὁλόκληρη τή ζωή σου. Σάν ἕνας ἐφιάλτης σέ κυνηγᾶ παντοῦ. Σάν ἐρινύες εἶναι παροῦσες στή ζωή σου. Σάν δάκτυλα στραγγαλιστοῦ μπίχνονται στή σάρκα σου, καί σοῦ προκαλοῦν ἀθεράπευτους ψυχικούς πόνους. Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπάτη. Ὁ μεγαλύτερος παραπλανητής.

Σοῦ ὑπόσχεται χαρά, καί σοῦ φέρνει μόνο θλίψεις.

Σοῦ ὑπόσχεται ἰσόβιο εὐτυχία καί σοῦ φέρνει ἰσόβιο δυστυχία.

Σοῦ ὑπόσχεται ζωή καί

Ἡ ζωή τοῦ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ Σεραφείμ Δημόπουλου καί τό ἀσκητήριό του στή Λάρισα γνωστό καί ὡς «τρίγωνο τοῦ πόνου» (1937-2008)

Ιερομόναχος Σεραφείμ Δημόπουλος: Ένας οσιακός βίος

Ο π. Σεραφείμ Δημόπουλος γεννήθηκε το έτος 1937 στο Ηράκλειο της Κρήτης από τον Κωνσταντίνο και την Ειρήνη. Ήταν δεύτερος από επτά αδέλφια και στην βάπτισή του ονομάστηκε Χρήστος. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από την Σμύρνη και είχε μακρινή συγγένεια με τον Εθνομάρτυρα και Ιερομάρτυρα άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης. Ανατράφηκε με αρχές χριστιανικές. Φάνηκε από νωρίς η αγάπη του προς την Εκκλησία και η κλίση του για την Ιεροσύνη, καθώς και η προτίμησή του για την ασκητική ζωή.

Από μικρός είχε ζητήσει από τους γονείς του ξεχωριστό δωμάτιο. Η μητέρα του, του έδωσε, αλλά απεφάσισε να κοιμάται μαζί του στο ίδιο δωμάτιο. Τότε της παρουσιάστηκε η Παναγία στον ύπνο και της είπε: «Άφησέ τον να αγωνίζεται». Έκτοτε ο μικρός Χρήστος μπορούσε να προσεύχεται τα βράδια ανενόχλητος.

Ήταν επιμελής στα μαθήματά του και προσεκτικός στην ζωή του. Δεν έλειπε γιορτές και Κυριακές από την Εκκλησία και από το Κατηχητικό. Σπούδασε την ιερά επιστήμη της θεολογίας για να λάβει εφόδια να διακονήσει ως ιερέας την Εκκλησία.

Ως φοιτητής επισκέπτεται Μοναστήρια. Συνδέθηκε ιδιαίτερα με το μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ Δομπού Λειβαδιάς, με την Λογγοβάρδα και τον οσίας μνήμης ηγούμενό της π. Φιλόθεο Ζερβάκο.

π. Σεραφείμ Δημόπουλος

Σχέσεις με Άγιο Όρος και γέροντα Παΐσιο.

Αφού πήρε το πτυχίο της Θεολογικής,

"Νὰ ἀσχοληθεῖς μὲ τὴν γῆ, γιὰ νὰ ζήσεις τὰ παιδιά σου"

Πολύτεκνος οἰκογενειάρχης στὶς ἀρχὲς τοῦ 2008 σὲ συζήτηση μὲ τὸν π. Σεραφεὶμ τὸν ρώτησε:

- Γέροντα, ἔχω κάποιες οἰκονομίες. Νὰ ἀρχίσω νὰ κτίζω κάτι γιὰ τὰ παιδιά; Τί νὰ κάνω;

- Ὄχι, παιδί μου, Νὰ ἀσχοληθεῖς μὲ τὴ γή, γιὰ νὰ ζήσεις τὰ παιδιά σου. Γιατί, νά, θὰ κοιμηθοῦμε ἕνα βράδυ καὶ θὰ τὰ ἔχουμε ὅλα, καὶ τὸ πρωὶ θὰ ξυπνήσουμε καὶ δὲ θὰ ἔχουμε τίποτε.

Ἀρχιμανδρίτης Σεραφείμ Δημόπουλος (†) - Σιωπή, ἡ μητέρα τῶν ἀρετῶν

Αν δεν μπορείς να νηστεύεις, αν δεν μπορείς να αγρυπνείς, αν δεν μπορείς να κάμεις φιλανθρωπία διότι είσαι φτωχός, αν δεν μπορείς να εκριζώσεις τα πάθη σου διότι δεκαετίες έχουν ριζωθεί στα σπλάχνα σου και έχουν γίνει δευτέρα φύση, αν δεν μπορείς να εκριζώσεις το μίσος,  τον φθόνο, τη ζηλοφθονία, τη χαιρεκακία, τον φόβο, την καχυποψία, τη λύπη, τη φιληδονία, την επαίσχυντη επιθυμία, τον φόβο του θανάτου, τη φιλαυτία και την αγάπη των ωραίων και απολαυστικών φαγητών, τη λιποψυχία και τη νευρικότητα, που η εκρίζωση όλων αυτών προϋποθέτει χρόνο πολύ και θέληση ισχυρή