Σαν σήμερα 18 χρόνια πριν εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Άντονι Μπλουμ

Ο Μακαριστός Αντώνιος γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας, αλλά μεγάλωσε στην Ρωσία και την Περσία, όπου ο πατέρας του ήταν εκπρόσωπος του Αυτοκρατορικού Διπλωματικού Σώματος.

Μετά τη Ρωσική Επανάσταση, όλη η οικογένεια μαζί ταξίδεψε στο εξωτερικό για λίγο και σύντομα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Εκεί ο Αντώνιος αποφοίτησε από το γυμνάσιο, όπου σπούδασε αρχικά κλασικές γλώσσες και λογοτεχνία, και μετά από αυτές φυσική, χημεία και βιολογία στη Σχολή Θετικών Επιστημών της Σορβόνης. Μετά την αποφοίτησή του, εγγράφηκε στη Σχολή Ιατρικής, από την οποία αποφοίτησε αμέσως πριν την έναρξη του πολέμου.

Τελικά θέλουμε κάτι από τον Χριστό ή θέλουμε τον ίδιο τον Χριστό;

+Του Μητροπολίτη Anthony Bloom

Ο Θεός είναι διατεθειμένος να μείνη τελείως έξω από την ζωή μας, είναι έτοιμος να το σηκώση αυτό σαν ένα σταυρό, αλλά δεν είναι καθόλου διατεθειμένος να γίνη απλώς ένα μέρος της ζωής μας. Έτσι όταν σκεπτόμαστε την απουσία του Θεού, δεν αξίζει να ερωτήσουμε τον εαυτό μας: ποιος φταίει γι’ αυτό;

Πάντοτε αποδίδουμε την ενοχή στον Θεό, πάντοτε κατηγορούμε Εκείνον, είτε κατ’ ευθείαν, είτε μπροστά στους ανθρώπους, ότι είναι απών, ότι ποτέ δεν είναι παρών όταν Τον χρειαζόμαστε,

Αγαπώ σημαίνει θυσιάζομαι...

π. Αντώνιος Μπλουμ, Μητροπολίτης Σουρόζ 

Θυμάμαι όταν ήμουν πρωτοετής φοιτητής: Ήμουν στο χειρουργικό τμήμα και είχαμε ένα νεαρό παιδί που πέθαινε από ένα τεράστιο απόστημα στο πόδι. Τον είχαν βάλει σε ξεχωριστό δωμάτιο λόγω της φριχτής μυρωδιάς.

Τον επισκέφτηκα μαζί με την προϊσταμένη. Ο νέος, ήταν κάπου 16-17 ετών, γύρισε προς την μεσόκοπη γυναίκα και της είπε:

– Προϊσταμένη, θα πεθάνω πριν από το επισκεπτήριο. Δεν θα προλάβω να αποχαιρετήσω τη μητέρα μου και να με φιλήσει πριν πεθάνω. Φίλησέ με εσύ αντί γι’ αυτήν.

Η προϊσταμένη έκανε βήματα πίσω και είπε:

– Δεν μας επιτρέπεται να φιλάμε τους ασθενείς» και βγήκε από το δωμάτιο…

Αναμνήσεις από την ζωή του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος (Bloom)

Θέλω να πω μερικά λόγια για τον γέροντα Σιλουανό των Αθωνίτη. Πολλοί από εσάς έχουν διαβάσει το βιβλίο του πατρός Σωφρονίου για τον Άγιο Σιλουανό και θα ήθελα να σας θυμίσω μερικά σημεία από αυτό.

Αρχικά θέλω να σας υπενθυμίσω την πρώτη ανάμνηση που είχε από τον πατέρα Του. Ο πατέρας Του ήταν αγρότης, πολύ πιστός, ένας αφοσιωμένος χωρικός. 

Μία φορά σε περίοδο νηστείας ζήτησε από τον γιό του να του ετοιμάσει φαγητό. Το παιδί ακόμα είχε άγνοια των πραγμάτων και ετοίμασε αρτύσιμο φαγητό. Ο πατέρας δεν είπε τίποτα...

Τελικά θέλουμε κάτι από τον Χριστό ή θέλουμε τον ίδιο τον Χριστό;

+του Μητροπολίτη Anthony Bloom

Ο Θεός είναι διατεθειμένος να μείνη τελείως έξω από την ζωή μας, είναι έτοιμος να το σηκώση αυτό σαν ένα σταυρό, αλλά δεν είναι καθόλου διατεθειμένος να γίνη απλώς ένα μέρος της ζωής μας. Έτσι όταν σκεπτόμαστε την απουσία του Θεού, δεν αξίζει να ερωτήσουμε τον εαυτό μας: ποιος φταίει γι’ αυτό;

Πάντοτε αποδίδουμε την ενοχή στον Θεό, πάντοτε κατηγορούμε Εκείνον, είτε κατ’ ευθείαν, είτε μπροστά στους ανθρώπους, ότι είναι απών, ότι ποτέ δεν είναι παρών όταν Τον χρειαζόμαστε, ποτέ δεν ανταποκρίνεται οσάκις καταφεύγουμε σ’ Αυτόν.

Η αρρωστημένη Αγάπη

π. Anthony Bloom

Δυστυχία δεν σημαίνει ν΄αγαπάμε λίγους ανθρώπους, να μην μπορούμε ν΄αγαπήσουμε ένα μεγάλο πλήθος, να έχουμε καρδιά στενόχωρη («στενοχωρείσθε εν τοις σπλάγχνοις υμών», λέει ο Απόστολος Παύλος…).

Δυστυχία είναι να βλέπουμε πόσο θλιβερή και αξιολύπητη είναι η αγάπη μας γι΄αυτούς που ισχυριζόμαστε ότι είναι τα αγαπημένα μας πρόσωπα΄ πόσο κλονισμένη από την ανυπομονησία, πόσο γυμνή από στοργή και ευαισθησία, πόσο παράλογη και εξωφρενική!

Πρέπει να συλλογιστούμε λοιπόν ποιά είναι η σχέση μας με τα

Ἂς μελετήσουμε τὴ Μεταμόρφωση

Μητροπολίτης Anthony Bloom

Ὑπάρχουν στιγμὲς τῆς πνευματικῆς, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῆς πιὸ συνηθισμένης καθημερινῆς ζωῆς τόσο ὡραῖες, τόσο ὑπέροχες ποὺ νὰ μᾶς κάνουν νὰ θέλουμε τὸ χρόνο, τὴ ζωή, τὴν αἰωνιότητα νὰ σταματήσουν ἐκεῖ ὥστε τίποτα ἄλλο νὰ μὴν ξανασυμβεῖ ποτέ. 
Αὐτὸ εἶχαν νιώσει οἱ Ἀπόστολοι ποὺ ὁ Χριστὸς εἶχε πάρει μαζί Του πάνω στὸ ὄρος τῆς Μεταμόρφωσης, αὐτὸ ἤθελε νὰ ἐκφράσει ὁ Πέτρος ὅταν ἔλεγε: 
«Κύριε, εἶναι καλὸ νὰ εἴμαστε ἐδῶ, ἂς κτίσουμε τρεῖς σκηνές, μία γιὰ Σένα, μία γιὰ τὸ Μωυσῆ καὶ μία γιὰ τὸν Ἠλία κι ἂς μείνουμε ἐδῶ μέσα στὶς ἀκτίνες τοῦ ἄυλου αὐτοῦ, θεϊκοῦ φωτός, τυλιγμένοι μέσα σ’ αὐτὴ τὴν ὑπέροχη εἰρήνη».

Ναι, η Εκκλησία είναι η πληρότητα του Παραδείσου!

Κήρυγμα με τον π. Anthony Bloom

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Περνώντας κάθε μία εβδομάδα, αισθανόμαστε ότι ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στην ένδοξη Ανάσταση του Χριστού. Και μας φαίνεται ότι κινούμαστε γρήγορα από Κυριακή σε Κυριακή, προς τη μέρα που όλοι οι φόβοι, όλοι οι τρόμοι θα έχουν εξαφανιστεί.

Και όμως ξεχνάμε τόσα εύκολα ότι πριν φτάσουμε τη μέρα της

Κυριακὴ μεταξὺ Ἀναλήψεως καὶ Πεντηκοστῆς

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε στοὺς Ἀποστόλους Του ὅτι ὁ χωρισμὸς ἦταν κοντά, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ πάει στὸν Θεὸ καὶ Πατέρα Του, ὅπως θὰ ἔλεγε ξανὰ στὶς γυναῖκες ποὺ ἦρθαν στὸν τάφο.

Καὶ ὅταν οἱ καρδιὲς τους λυπήθηκαν στὴν ἰδέα ὅτι δὲν θὰ Τὸν δοῦν πιὰ ξανὰ, εἶπε: «Οἱ καρδιὲς σας εἶναι λυπημένες καὶ ὅμως θὰ πρέπει νὰ χαίρεστε γιὰ μένα, γιατὶ γυρίζω στὸν πατέρα Μου». Μά, πρόσθεσε «δὲν θὰ σᾶς ἀφήσω ὀρφανοὺς, θὰ σᾶς στείλω τὸ Πνεῦμα τό Ἅγιο ποὺ ἐκπορεύεται ἀπὸ Τὸν Πατέρα καὶ θὰ σᾶς τὰ διδάξει ὅλα. Ἔτσι βρισκόμαστε τώρα ἐδῶ, ἐνῶ εἴμαστε ἀκόμη στὸ φῶς Τῆς ἀνάληψης.

Μετάνιωσες στά λόγια ἤ στήν πράξη;

<<Κύριε,τώρα τά καταλαβαίνω ὅλα! Σῶσε με, σῶσε με, με ὁποιοδήποτε τίμημα...>>!

Ἄν σέ μία τέτοια στιγμή αὐτοσυνειδησίας ἐμφανιζόταν ξαφνικά μπροστά μας ὁ Σωτήρας ἤ ἄν ἔστελνε ἔναν ἄγγελο Του ἤ ὀποιονδήποτε ἅγιό Του,γιά νά μᾶς ἐπιτιμήσει μέ αὐστηρή φωνή καί νά ἀπαιτήσει νά μετανοήσουμε ἔμπρακτα ἀλλάζοντας τή ζωή μας,πιθανόν νά τό ἀποδεχόμασταν.