Ζούμε τον Χριστό, πετάμε!

Ζούμε τον Χριστό, πετάμε! 

Τότε νιώθουμε μεγάλες χαρές κι έχουμε ωραία πνευματικά βιώματα. 

Τότε σιγά-σιγά γινόμαστε αιχμάλωτοι του αγαθού, αιχμάλωτοι του Χριστού. 

Το κακό προετοιμάζει τον θρίαμβο του Ευαγγελίου, την πνευματική ανάσταση του νεκρωμένου από την τωρινή πλημμύρα της αμαρτίας κόσμου

Εἶναι χρόνια τώρα ποὺ παρακολουθοῦμε ἐπιδεινούμενη δραματικὰ τὴν κατάσταση τοῦ κόσμου. Τὴν πα­ρα­κολουθοῦμε μὲ κομμένη τὴν ἀναπνοή.

Τὰ αἰσθήματα ἀλληλοδιάδοχα, συ­χνὰ ἀντικρουόμενα. Ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸ στὸ φόβο καὶ τὴν ἀπογοήτευση. Ἀπὸ τὴν ἀγωνία στὴν ἔκπληξη. Ἀπὸ τὴν ἐλπίδα στὴν ἀπελπισία.

Ὁ κόσμος καταρρέει. Παλαιότερα, μέ­χρι πρὶν λίγες δεκαετίες, μὲ βραδύτερο ρυ­θμό. Τὶς τελευταῖες αὐτὲς δεκαετίες μὲ ὁ­­­λοένα καὶ περισσότερο αὐξανόμενη ταχύτητα. Σήμερα πιὰ μὲ φρενήρεις

Γέροντας Εφραίμ Αριζονίτης: Διαισθανόμαστε ότι θα γίνουν καταστροφικά πράγματα

Συνομιλήτρια: Γέροντα, ο κόσμος, εμείς, είμαστε σε μια δύσκολη θέση με όλα αυτά που γίνονται και ακούμε. Υπάρχει φόβος;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, διαισθανόμαστε ότι θα γίνουν καταστροφικά πράγματα και γίνονται καθημερινά, Γι’ αυτό τρέχουμε στα μοναστήρια και στις εκκλησίες, αλλά δεν πρέπει να έχουμε φόβο. Για σκεφτείτε , αν ένα

"Έρχεται καταιγίδα, η οποία είναι πιο τρομακτική από τον κομμουνισμό... αυτό που έρχεται τώρα είναι χειρότερο. Είθε ο Θεός να μας προστατεύει όλους!"

Γέρων Παρθένιος. Ι.Μ. Αγίου Παύλου

" Η νέα εποχή θα καταστρέψει τα πάντα. 

Κατέστρεψε την οικογένεια, προσπάθησε να καταστρέψει την εκκλησία, όλα θα καταστραφούν έτσι ώστε να μην μείνει τίποτα. 

Οι άνθρωποι κινούνται προς το κακό και

Ο Μόρφου Νεόφυτος για την ΝΕΑ ΤΑΞΗ πραγμάτων και τον άνθρωπο που έχει χάσει τον Θεό του!

«Το χέρι μου μοσχοβολούσε! Μύριζε μύρο!… Όλα ευωδίαζαν. Τα κομποσκοίνια μου είχαν γεμίσει μύρο και ευωδία!»

Κων/νου Συκιώτη, δασκάλου-

~ Τὸ περασμένο καλοκαίρι πῆγα μὲ παρέα στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ φιλοξενηθήκαμε γιὰ δυὸ μέρες στὴ Μεγίστη Λαύρα, τὸ ἀρχαιότερο καὶ πρῶτο στὴν τάξη τῶν Μοναστηριῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ εἶναι χτισμένο ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἀθανάσιο τὸν Ἀθωνίτη.

Τὸ Μοναστήρι προκαλεῖ δέος σὲ ὅλους τοὺς ἐπισκέπτες του ὄχι μόνο γιὰ τὸ μέγεθος τῶν κτισμάτων του, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ πολλὰ λείψανα Ἁγίων ποὺ φυλάσσονται σ’ αὐτό, τὰ σπάνια ἱερὰ κειμήλια, τὰ πολλὰ χειρόγραφα βιβλία καὶ τοὺς μεγάλους λαχανόκηπούς του.

Ἦταν Σάββατο 27 Αὐγούστου καὶ σύμφωνα μὲ τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο, ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἦταν παραμονὴ τῆς Παναγίας μας. Φτάσαμε στὴ Μονὴ σχετικὰ νωρὶς τὸ μεσημέρι μὲ τὸ μικρὸ λεωφορεῖο τῆς γραμμῆς. Καθ’ ὅλην τὴ διάρκεια τῆς διαδρομῆς ἀπὸ τὶς Καρυὲς μέχρι τὸ Μοναστήρι θαυμάζαμε τὶς ὀμορφιὲς τῆς φύσης καὶ τὴ γαλήνη ποὺ ἐξέπεμπε τὸ τοπίο.

Ἀριστερά μας εἴχαμε τὴ θάλασσα καὶ δεξιά μας τὸν καταπράσινο ὄγκο τοῦ Ἄθωνα. Μετὰ ἀπὸ μιὰ ὥρα περίπου ταξίδι

Ο Γέρων Ευθύμιος της Καψάλας γράφει για την αγία μορφή του γέροντα Ευσεβίου Γιαννακάκη

Ο ιερεύς π. Παναγιώτης Τ., ο οποίος διετέλεσε και καθηγητής στην Αθωνιάδα Σχολή, σε ομιλία του στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, είχε πει μεταξύ άλλων:

Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης

«Γνωρίζω πολλούς Αγιορείτας, φτασμένους στην αρετή ανθρώπους, που το όνομα και μόνο του γέροντα ακούνε και κάνουν τον σταυρό τους. Μιλούν με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτόν και τον έχουν άγιο.

Θα αναφέρω δύο περιστατικά, άγνωστα στους πολλούς, τα οποία γνωρίζω ο ίδιος από πρώτο χέρι: Κάποιος συμφοιτητής μου ήθελε να γίνει μοναχός. Εσκέπτετο να μεταβεί στο Άγιον Όρος… Τους χρόνους των σπουδών του, ιδίως τους δύο τελευταίους, είχε αυτόν τον προβληματισμό μέσα του. Ένα απόγευμα, το εκμυστηρεύθηκε στον π. Ευσέβιο, αν και δεν ήταν πνευματικό του τέκνο, και εκείνος παραδόξως τον απέτρεψε.

Του είπε: “Δεν κάνεις, παιδί μου, για μοναχός”.

Από εδώ και πέρα οι Χριστιανοί ελπίζουν στο θαύμα...

...και το θαύμα ήδη ξεκίνησε και άρχισε

Συγκλονιστικός ο Μητροπολίτης Μόρφου μέσα στα κατεχόμενα

Δείτε παρακάτω το βίντεο:

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Η Ελ­λη­νι­κή ύ­παι­θρος έ­χει α­νάγ­κη μιας δη­μιουργι­κής ε­πα­νά­στα­σης

Ἰωάννη Δρούγκα

Ἀντιστράτηγου ε.α.

Πολ­λὲς δε­κα­ε­τί­ες πρίν, ἡ ὕ­παι­θρος ἔ­σφιζε ἀ­πὸ ζω­ή. Οἱ κα­τα­πρά­σι­νες πλα­γι­ὲς ἦ­ταν γε­μά­τες ἀ­πὸ αἰ­γο­πρό­βα­τα.

Τὸ θρὸ­ϊσμα τῶν φύλ­λων τῶν δέν­τρων ἀ­να­μει­γνύ­ε­το μὲ τὸ γαύ­γι­σμα τῶν σκύ­λων, τὰ βε­λά­σμα­τα τῶν αἰ­γο­προ­βά­των καὶ ἡ φλο­γέ­ρα τοῦ τσο­πά­νη δη­μι­ουρ­γοῦ­σαν μί­α, κα­τὰ φαν­τα­σί­α, με­λω­δι­κὴ χο­ρω­δί­α.

Στὰ χω­ριὰ οἱ κά­τοι­κοι, ζών­τας πιὸ φτω­χι­κὰ ἀ­πὸ τὰ τε­λευ­ταῖα χρό­νια, ποὺ ζοῦ­σαν μὲ δα­νει­κά, ἦσαν ἀ­γα­πη­μέ­νοι με­τα­ξύ τους. Πα­ρόν­τες ὅ­λοι στὶς χα­ρὲς καὶ τὶς λύ­πες τῶν συγ­χω­ρια­νῶν τους.

Στὶς γι­ορ­τὲς, στὶς πλα­τεῖ­ες τῶν χω­ρι­ῶν πα­ρέ­ες–πα­ρέ­ες ἔ­πι­ναν τὸ ἀ­νό­θευ­το, οἰ­κο­λο­γι­κὸ ἀ­πὸ μό­νο του, κρα­σὶ καὶ σχε­δί­α­ζαν τὸ αὔ­ριο, ἐ­νῶ οἱ νέ­ες καὶ οἱ νέ­οι ἔ­σερ­ναν τὸ χο­ρὸ συ­νο­δεί­α λαϊκῶν ὀρ­γά­νων καὶ ὅ­ταν αὐ­τὰ δὲν ὑ­πῆρ­χαν, χό­ρευ­αν τρα­γου­δών­τας το­πι­κὰ τρα­γού­δια.

Ἡ κά­θε οἰ­κο­γέ­νεια πα­ρή­γα­γε ὅ­λα ὅ­σα εἶ­χε ἀ­νάγ­κη (σι­τά­ρι, κη­πευ­τι­κά, φα­σό­λια, ρε­βύ­θια, φα­κὴ, σου­σά­μι, μέ­λι), προϊόν­τα γιὰ τὰ ζῶ­α (κα­λαμ­πό­κι, κρι­θά­ρι κ.λ.π.). Εἶ­χε 8-10 πρό­βα­τα γιὰ τὸ γά­λα, τὸ τυ­ρί, τὸν τρα­χα­νὰ καὶ τὸ κρέ­ας καὶ γιὰ συμ­πλή­ρω­μα σὲ κρέ­ας δι­α­τη­ροῦ­σε ἕ­να χοῖ­ρο καὶ 10-20 κο­τό­που­λα.

Οἱ πό­λεις τῆς ὑ­παί­θρου μὲ τὰ κτί­ρια ποὺ θε­ω­ροῦν­ταν ἔρ­γα τέ­χνης καὶ μον­τέ­λα ἀρ­χι­τε­κτον­κής, ὅ­πως

Η προϊστορία και η ιστορία του Τιμίου Σταυρού

Αθανάσιος Γιουσμάς (Πρεσβύτερος)

Πρόσωπα και πράγματα έχουν την ιστορία τους και γιατί όχι και την προϊστορία τους. Την ιστορία του και την προϊστορία του έχει και ο Τίμιος Σταυρός που η Μητέρα μας Εκκλησία τιμά την Παγκόσμια Ύψωσή Του στις 14 Σεπτεμβρίου.

Εμείς σε αυτό μας το άρθρο εδώ ας σταθούμε.

Στο δυτικό τμήμα της Ιερουσαλήμ, έξω από τα τείχη και μέσα σε δασώδη όμορφη κοιλάδα, βρίσκεται η ονομαστή Μονή του Τιμίου Σταυρού.

Πώς διαβλέπετε το μέλλον της Κύπρου, αλλά και της Ελλάδος, ίσως και όλης της Ορθόδοξης Μέσης Ανατολής υπό τις τρέχουσες συνθήκες; (Μόρφου Νεόφυτος)

ΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΔΕΟΥΣΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ! 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ,

 π. ΝΕΟΦΥΤΟ: 

-Πώς διαβλέπετε το μέλλον της Κύπρου, αλλά και της Ελλάδος, ίσως και όλης της Ορθόδοξης Μέσης Ανατολής υπό τις τρέχουσες συνθήκες; Εκτιμάτε ότι θα ματαιωθούν τα σχέδια της Νέας Εποχής; 

ΚΑΙ Η AΠANTHΣΗ : 

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ

Τώρα βλέπουμε τις αυξανόμενες κινήσεις και τα ρεύματα του πνεύματος του αντιχρίστου. Αλλά σύντομα θα μετατραπεί σε μια γρήγορη ροή, η οποία, τελικά, θα μετατραπεί σε έναν τεράστιο ωκεανό. Και όταν έρθει τελικά ο Αντίχριστος, πολλοί πρώην πιστοί θα τον χαιρετήσουν, επειδή οι καρδιές τους θα έχουν παρόμοιο πνεύμα! 

Πηγή

Πως γίνεται μέσα στην καρδιά μας η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

«Τον 7ο αιώνα υψώθηκε πανηγυρικά ο τίμιος Σταυρός στα Ιεροσόλυμα, για να τον δει και να τον προσκυνήσει όλος ο λαός.* 

Εκείνου του γεγονότος ανάμνηση είναι η τελετή της υψώσεως του Σταυρού, που γίνεται κάθε χρόνο, στις 14 Σεπτεμβρίου, στους ενοριακούς και μοναστηριακούς ναούς. Αυτή η Ύψωση, όμως, είναι εξωτερική. Υπάρχει, θα λέγαμε, και μια πνευματική Ύψωση του Σταυρού που συντελείται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. 

Πότε; 

Μετάνιωσες στά λόγια ἤ στήν πράξη;

<<Κύριε,τώρα τά καταλαβαίνω ὅλα! Σῶσε με, σῶσε με, με ὁποιοδήποτε τίμημα...>>!

Ἄν σέ μία τέτοια στιγμή αὐτοσυνειδησίας ἐμφανιζόταν ξαφνικά μπροστά μας ὁ Σωτήρας ἤ ἄν ἔστελνε ἔναν ἄγγελο Του ἤ ὀποιονδήποτε ἅγιό Του,γιά νά μᾶς ἐπιτιμήσει μέ αὐστηρή φωνή καί νά ἀπαιτήσει νά μετανοήσουμε ἔμπρακτα ἀλλάζοντας τή ζωή μας,πιθανόν νά τό ἀποδεχόμασταν.

Πλέον οι προφητείες έχουν γίνει γεωστρατηγικές εξελίξεις που ανακοινώνονται στα ΜΜΕ

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου

Δείτε παρακάτω το βίντεο:

«Θεομητορικές Ἑορτές: “Ἡ Γέννησις τῆς Θεοτόκου”» Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη συμφορά ἀπό τήν ἁμαρτία. Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη συμφορά πού μπορεῖ νά βρῆ ἕναν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἁμαρτία. Ἡ φτώχεια περνάει καί πολλές φορές δέν ἀφίνει τά ἴχνη της. Ἡ ἀρρώστεια θεραπεύεται καί μένει μονάχα μιά θλιβερή ἀνάμνησι· «κάποτε ὑπέφερα, ἀλλά τώρα εἶμαι τελείως ὑγιής. Πόνεσα στά νοσοκομεῖα, στίς ἐξετάσεις στά χειρουργεῖα. Πῆγα ἀπό γιατρό σέ γιατρό, ἀπό νοσοκομεῖο σέ νοσοκομεῖο, ἄλλαξα πολλές φαρμακευτικές ἀγωγές, ἀλλά δόξα τῷ Θεῷ ὅλα πέρασαν, σάν μιά πικρή ἀνάμνησι καί τώρα εἶμαι τελείως ὑγιής».

Μιά κακοτυχία, μιά ἀδικία στή ζωή σου, μιά περιπέτεια περνάει σάν σύννεφο πού τό δέρνει ὁ βοριᾶς, σάν πρωϊνή ὁμίχλη, πού τήν διαλύει ὁ πρωϊνός ἥλιος. Ὅμως ἡ ἁμαρτία δέν περνάει. Ἀφίνει τά ἴχνη της, τήν σφραγῖδα της σ᾿ ὁλόκληρη τή ζωή σου. Σάν ἕνας ἐφιάλτης σέ κυνηγᾶ παντοῦ. Σάν ἐρινύες εἶναι παροῦσες στή ζωή σου. Σάν δάκτυλα στραγγαλιστοῦ μπίχνονται στή σάρκα σου, καί σοῦ προκαλοῦν ἀθεράπευτους ψυχικούς πόνους. Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπάτη. Ὁ μεγαλύτερος παραπλανητής.

Σοῦ ὑπόσχεται χαρά, καί σοῦ φέρνει μόνο θλίψεις.

Σοῦ ὑπόσχεται ἰσόβιο εὐτυχία καί σοῦ φέρνει ἰσόβιο δυστυχία.

Σοῦ ὑπόσχεται ζωή καί

Ἅγιος Παΐσιος: Οἱ Ἅγιοι Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα εἶναι τὸ ἀπαθέστερο ἀνδρόγυνo!

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, "Λόγοι Δ΄ - Οἰκογενειακὴ Ζωή". 

Ἔκδ.: Ι. Ἡσ. Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης

- Γέροντα, πέστε μας γιὰ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωακείμ, τοὺς Θεοπάτορες. Κάποτε κάτι ἀρχίσατε νὰ μᾶς λέτε.Ἀπὸ μικρὸς εἶχα σὲ μεγάλη εὐλάβεια τοὺς Ἁγίους Θεοπάτορες. Μάλιστα εἶχα πεῖ σὲ κάποιον ὅτι, ὅταν μὲ κάνουν καλόγερο, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ δώσουν τὸ ὄνομα Ἰωακείμ. Ὀφείλουμε σ’ αὐτούς! Οἱ Ἅγιοι Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα εἶναι τὸ ἀπαθέστερο ἀνδρόγυνο ποὺ ὑπῆρξε ποτέ. Δὲν εἶχαν καθόλου σαρκικὸ φρόνημα.

Στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ)

Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλώσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲἀγαλλίαση τὴ γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴ λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲχαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου».

"Παιδί µου, σ’ εκείνους τούς δύσκολους καιρούς οι Χριστιανοί δεν θάναι όπως τώρα…"

«Σ’ αυτούς τους καιρούς η αγάπη για τον Θεό θα παγώσει και µεγάλη θλίψη θα πέσει στον κόσµο.

Το ένα έθνος θα αποστρέφεται το άλλο. Λαοί θα µετακινούνται από τα µέρη τους ( σημ. Αυτά πού βλέπουμε με τους μετανάστες σήμερα... ) και οι Χριστιανοί θα είναι νωθροί στις προσευχές τους, και επιπόλαιοι στις κρίσεις τους…

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 9-9-2018 (προ της Υψώσεως)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προς Γαλάτας (στ΄ 11-18)

Αδελφοί, Ίδετε πηλίκοις υμίν γράμμασιν έγραψα τη εμή χειρί. Όσοι θέλουσιν ευπροσωπήσαι εν σαρκί, ούτοι αναγκάζουσιν υμάς περιτέμνεσθαι, μόνον ίνα μη τώ σταυρώ του Χριστού διώκωνται. Ουδέ γάρ οι περιτετμημένοι αυτοί νόμον φυλάσσουσιν, αλλά θέλουσιν υμάς περιτέμνεσθαι, ίνα εν τη υμετέρα σαρκί καυχήσωνται.

Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τώ σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι' ού εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τώ κόσμω. Εν γάρ Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή τι ισχύει ούτε ακροβυστία, αλλά καινή κτίσις. Και όσοι τώ κανόνι τούτω στοιχήσουσιν, ειρήνη επ' αυτούς και έλεος, και επί τον ᾿Ισραήλ του Θεού.

αισιοδοξία - Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Να είμαστε αισιόδοξοι όταν πάσχουμε, γιατί τίποτα από όσα παθαίνουμε δεν είναι χωρίς στόχο και χωρίς νόημα. Κάθε πάθημα αποτελεί βασικό γεγονός εν γένει στη ζωή της ανθρωπότητας. Είναι σαν ένα εισιτήριο που πληρώνουμε μπαίνοντας σε αυτό το παγκόσμιο θέατρο, το οπό ο Θεός φώτισε με πολλούς ήλιους και το στόλισε με πολλά θαυμαστά σενάρια.

Εμένα τρεις φορές τα παθήματα μου με έφθασαν κοντά στο θάνατο. Και μπορώ να σας μαρτυρήσω ότι δεν ήταν ανυπόφορα και φοβερά. Τα ενθυμούμαι ευχάριστα, γιατί αυτά είναι που έκαναν τη ζωή μου σήμερα ομορφότερη και την ψυχή μου πληρέστερη και δυνατότερη.

Η μυστική δύναμη της Ιερωσύνης και η ομολογία του Ινδουιστή

Του Αρχιμ. Συμεών Αναστασιάδη, Εφημέριου Γεν. Νοσοκομείου Θεσ/νίκης "Αγ. Παύλος" Ι.Μ. Καλαμαριάς για την Romfea.gr

Θα προσπαθήσω να περιγράψω μια εμπειρία που έζησα περίπου πριν από ένα χρόνο.

Είναι κάποια πράγματα που με λόγια δεν μπορείς να τα εκφράσεις. Δυσκολεύτηκα να πάρω μολύβι και χαρτί και να αρχίσω να γράφω.

Δεν ήξερα αν θα βρω τα κατάλληλα λόγια, αν θα μπορέσω να μεταδώσω αυτό που έζησα με λέξεις· ήταν για μένα κάτι συγκλονιστικό, γι' αυτό άργησα και να το δημοσιεύσω.

Ήταν ένα όμορφο απόγευμα του Σεπτέμβρη του 2016 στην όμορφη και μαρτυρική Κύπρο μας.

Η θεία Λέλα, που με φιλοξενούσε, και ένα φιλικό ζευγάρι ο Πανίκος και η Λάουρα σκέφθηκαν να με βγάλουν μια βόλτα σε ένα από τα πλέον όμορφα παραθαλάσσια θέρετρα της περιοχής τους.

Δεν είχα λόγο να διαφωνήσω. Ετοιμάστηκα και σύντομα βρεθήκαμε σε ένα κυριλέ χώρο ενταγμένο αρμονικά σε ένα φυσικό περιβάλλον απείρου κάλλους όπου το μάτι σου χανότανε στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας.

Αφού τακτοποιηθήκαμε και παραγγείλαμε τα σχετικά μας πλησίασε ένας κατάμαυρος σερβιτόρος και με σπαστά αγγλικά αλλά συνάμα με ευγενικό τρόπο με ρώτησε τι ακριβώς είμαι. Απ' ό,τι φαίνεται του είχα κάνει εντύπωση, μάλλον δεν είχε ξανά δει Ορθόδοξο Ιερέα.

Γι' αυτόν ήμουν ένα θέαμα παράξενο: ράσο, μούσι, μαλλί, οπότε με πλησίασε για να λύσει την απορία του. Του εξήγησα ότι είμαι από την Ελλάδα και ότι είμαι Ορθόδοξος Ιερέας.

Έδειξε να χάρηκε και μου απάντησε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νεπάλ αλλά έκανε μοναχός 8 χρόνια στα Ιμαλάϊα από τα δώδεκά του.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: Το φως διαλύει το σκοτάδι

Το σκοτάδι, ως συνέπεια της πτώσεως του ανθρώπου, δεν βγάζει ποτέ στο φως. Το φως διαλύει το σκοτάδι, διότι το σκοτάδι είναι ανυπόστατο, δεν έχει ουσία. Υπάρχει όμως μία περίπτωσις την οποία πανσόφως εκμεταλλεύεται ο παντουργός Θεός για το καλό μας, βγάζοντας και από το κακό καλό, από το σκοτάδι φως. Πώς; Δια της μετανοίας. Βλέπω την κακία μου, την αμαρτία μου,μετανοώ, κλαίω, θρηνώ, οδηγούμαι στον Θεόν, αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, νήφω, καρτερώ, και μέσα μου καλλιεργείται ο καινούργιος άνθρωπος που βγαίνει από την μετάνοια. Άρα, το καλό δεν βγαίνει από το κακό, αλλά από την μετάνοια, που είναι άλλος νους, ο νους που τον παρέχει ο Θεός μέσα στην καρδιά.

«Θα τιναχθεί σήμερα ο κόσμος όπως τινάζεται η ελιά.

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

Τώρα κατά την τελευταία εκκαθάριση θα καθαρισθούν μόνο τα ξερά και θα μείνουν μόνο τα χλωρά. ….τουλάχιστον στην Ελλάδα.

Η οποία Ελλάς χρειάζεται σαν γλώσσα σαν πίστη σαν ύπαρξις…γιατί είναι ο νέος Ισραήλ ….θα κυρήξει το Ευαγγέλιο σε όλον τον κόσμο.

Εμείς σαν Έλληνες πρέπει να κολακευόμεθα διότι εγεννήθημεν Έλληνες. Διότι μας ενεπιστεύθη αυτή η κληρονομιά της γνώσης

Εκείνο το βράδυ μου έδειξεν ο Θεός την κακίαν τού σατανά. ( Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή )

Μη ξενίζεσαι, τέκνον μου. Έτσι είναι ο μοναχός. Ο βίος τού μονάχου είναι μαρτύριον διαρκές. Ο γλυκύς Ιησούς μέσα εις τας θλίψεις γνωρίζεται. Και μόλις θα τον ζήτησης, θα σου προβάλη τας θλίψεις. Η αγάπη Του είναι μέσα στα βάσανα. Ολίγον μέλι σου δείχνει και αποκάτω έχει κρύψει ολόκληρον αποθήκην πικρίας. Προηγείται το μέλι της χάριτος και ακολουθεί η πικρία των πειρασμών. 

Όταν θελήση να σου στείλη τα βάσανα σε ειδοποιεί και ως αγγελιαφόρον σου στέλνει ανάλογον χάριν. Ως να σου λέγη: Γίνου έτοιμος! Να περιμένης πόθεν θα σε προσβάλη και θα χτυπήση ο εχθρός.Και ούτως αρχίζει ο σος αγών και η πάλη. 

Το «Πεζογράφημα» ενός Αγίου…..

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Μια μέρα, ένα πρωινό προχώρησα μόνος μου στο παρθένο δάσος. Όλα, δροσισμένα από την πρωινή δροσιά, λαμπύριζαν στον ήλιο. Βρέθηκα σε μια χαράδρα. Την πέρασα. Κάθισα σ’ ένα βράχο.

Δίπλα μου κρύα νερά κυλούσαν ήσυχα κι έλεγα την ευχή. Ησυχία απόλυτη. Τίποτα δεν ακουγόταν. Σε λίγο, μέσα στην ησυχία ακούω μια γλυκιά φωνή, μεθυστική, να ψάλλει, να υμνεί τον Πλάστη.

Κοιτάζω, δεν διακρίνω τίποτα. Τελικά, απέναντι σ’ ένα κλαδί βλέπω ένα πουλάκι· ήταν αηδόνι. Κι ακούω το αηδονάκι να κελαηδάει, να σχίζεται· μάλλιασε, που λέμε, η γλώσσα του, φούσκωσε απ’ τους λαρυγγισμούς ο λαιμός του.

Ἡ ἀγάπη», λέει ὁ Ἀπόστολος, «καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν»

Ἡ ἀγάπη», λέει ὁ Ἀπόστολος, «καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν» (Α' Πετρ. 4:8). 

Πότε θὰ συμβεῖ αὐτό; 

Ὅταν ἐσεῖς γίνετε ἡ παρηγοριά τῶν θλιμμένων, ἡ ἀναψυχή τῶν δυστυχισμένων, ὁ προστάτης τῶν φτωχῶν ὁ κηδεμόνας τῶν ὀρφανῶν, ἡ ἀνακούφιση τῶν ἀσθενῶν, ὁ χειραγωγὸς τῶν πλανεμένων, ὁ πρόθυμος βοηθὸς κάθε χριστιανοῦ. 

Γι' αὐτὴ σας τὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐλάχιστους ἀδελφοὺς τοῦ Χριστοῦ, πρὸς τά δικά Του τίμια μέλη, ὁ

Α.Λίνκολν και Τ. Κένεντι: Τα έβαλαν με τους τραπεζίτες και «εξουδετερώθηκαν»

Δήλωση του Αβραάμ Λίνκολν κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου:“Έχω δυο μεγάλους εχθρούς. Το στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το στρατό των τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δυο αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι ο πίσω μου.”

 Πότε έκανε αυτή τη δήλωση ο Λίνκολν;

Όταν κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου οι τραπεζίτες που δάνειζαν το κράτος με 24% τόκο προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να τους δίνει τόκο 36%.

Τι έκανε ο Λίνκολν; Απλά ενεργοποίησε το δικαίωμα που έχει κάθε κράτος να εκδίδει χρήμα. Έτσι ο Λίνκολν θαρραλέα άρχισε να τυπώνει δολάρια για τη χρηματοδότηση του πολέμου, σώζοντας τη χώρα του από τις μελλοντικές πληρωμές των υπέρογκων τόκων προς τις τράπεζες.

Και όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε ο Λίνκολν λίγο καιρό μετά.

Μητροπολίτης Μετεώρων: Οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν φοβήθηκαν τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, δεν εξόρκισαν τη θύραθεν παιδεία και τα ελληνικά γράμματα

Ποια σχέση άραγε μπορεί να έχει η Αθήνα με την Ιερουσαλήμ; Αυτό διερωτήθηκε, κάποτε, ο εκκλησιαστικός ιστορικός Τερτυλλιανός, απορώντας πως μπορεί να σχετίζεται η αρχαιοελληνική φιλοσοφία με την θεολογία. Φυσικά, την απάντηση την είχε δώσει, δύο αιώνες περίπου νωρίτερα, ο Χριστός, αφού σύμφωνα με το ευαγγέλιο, όταν μερικοί Έλληνες ζήτησαν από τον Ανδρέα και τον Φίλιππο να δουν τον Ιησού, εκείνος τους είπε πως «ήρθε η ώρα να δοξασθεί ο Υιός του ανθρώπου» (Ιω. 12, 23).

Και η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε και ας μην ήταν εύκολο εγχείρημα. Δύο ξένοι κόσμοι, δύο τεράστια πολιτιστικά μεγέθη, εντελώς ασυμβίβαστα μεταξύ τους, ήρθαν σε συνάντηση, συγκρούσεις αλλά και αλληλοπερι-χωρήσεις. Από τη μία η φιλοσοφία της πόλης των Αθηνών και από την άλλη η θεολογία των Ιεροσολύμων. Εν τέλει, η συνάντηση αυτή

Νά συνεχίζετε νά ζεῖτε σ΄ αὐτό τό πνεῦμα! Ἐδῶ ἐνέργησε ὁ Θεός!

Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Τώρα ἦταν ὅλο καί πιό καταβεβλημένος. Ὁ τράχηλός του δέν μποροῦσε νά στηρίξει  τό κεφάλι του καί τό στήριξα ἐγώ μέ τό χέρι μου.

Ζοῦσα τότε μέ τό αἴσθημα  ὅτι ξεσκεπάζονται τά μυστήρια τῆς δημιουργίας καί οἱ πατοῦσες μου εἶχαν κάτω ἀπ᾿ αὐτές ἕνα εἶδος πανιοῦ, τό ὁποῖο μέ βοηθοῦσε καί ἡ ψυχή μου εἶχε τό συναίσθημα τῆς πληρότητας.

Ο Θεός Συγχωρά εύκολα...

α. Να μπορούσαμε να καταλάβουμε τη θυσία του Υιού Του! Μας λέει ο Χριστός «για σας θυσιάστηκα...». Την καρδιά μας θέλει. Εμάς τους ίδιους θέλει.

Εμείς κάμνουμε γιορτές και προσφέρουμε δώρα, μα ο Θεός εμάς θέλει, όχι μόνον τα δώρα μας. Μοιάζουμε σαν τη μάνα που στέλλει τα μωρά της για να δώσουν φαγητό στον παππού, χωρίς να πηγαίνει η ίδια. Και ο παππούς λέει: «μα εγώ δεν θέλω φαγητά. Θέλω τη μάνα σας».

β. Να μην περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά όπως τους αγαπούμε εμείς. Ο γονιός αγαπά παραπάνω. Κι ο Θεός, σαν πατέρας, μας αγαπά πιο πολύ απ’ ότι τον αγαπούμε εμείς. Γι’ αυτό

Αββάς Ισαάκ: “Προσπάθησε να βρεις ησυχία, οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ”!

Τά πολλά ὑλικά πράγματα δένουν τόν ἄνθρωπο στήν γῆ αὐτή, καί δέν τόν ἀφήνουν νά δεῖ τήν Αἰώνια Βασιλεία. Ἡ ἀφθονία τῶν πραγμάτων εἶναι ἐχθρός τῆς ἐγκράτειας.Εἰναι εὐτυχισμένος ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά βρεῖ ἡσυχία γιά νά ἔλθει σ’ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, καί δέν ἐπηρεάζεται ἀπό τίς πολλές ἐργασίες. Γιατί ὅσο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος θά ἔχει δουλειές καί δέν θά σταματήσουν ποτέ. Βέβαια, καί ἡ ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν προκοπή τῆς ψυχῆς. Οἱ Πατέρες μάλιστα ὁρίζουν ὅτι οἱ ἀρχάριοι στήν πνευματική ζωή πρέπει νά καταγίνονται πολύ μέ τή σωμάτικη ἐργασία, γιά νά μή τούς πειράζει ὁ σατανᾶς, χωρίς φυσικά νά παραλείπουν καί τήν προσευχή. Καί προσευχή καί ἐργασία.

Στην ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΟΝΟ υπάρχει σωτηρία !!ΦΟΒΕΡΉ ΑΠΟΚΆΛΥΨΗ. !

Στην ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ  ΜΟΝΟ υπάρχει σωτηρία !!!

Αν θέλεις κάτι περισσότερο πήγαινε στους Ορθοδόξους

Του Σεβ. Μητροπολίτου Χονγκ Κονγκ κ. Νεκταρίου

Ότι ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα… Ο Ναός του Αγίου Λουκά είχε φορέσει τα γιορτινά του εκείνη την ημέρα. Τρείς νέοι άνδρες, μετά από πολύμηνη κατήχηση, ήταν έτοιμοι για το ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως και την είσοδό τους στην Εκκλησία του Χριστού.

 Ξεκίνησα την ακολουθία της κατηχήσεως. Στην πρώτη ευχή του εξορκισμού o ένας από τους νεαρούς άρχισε να βήχει με ένα τρόπο περίεργο. Αρχίζω να διαβάζω την δεύτερη ευχή του εξορκισμού και ο βήχας του νεαρού γίνεται μούγκρισμα. Γονατίζει. Σκύβει το κεφάλι στο έδαφος.

«Σώπα,τον άρπαξε η Θεία Χάρη»!

Μαρτυρίες για τη Θεία Λειτουργία

Στη Μονή του Αγίου Σάββα (στα Ιεροσόλυμα) γνώρισα και τον ιερομόναχο Γερμανό. Αυτός καταγόταν από την Κέρκυρα και ασπάσθηκε τον μοναχισμό από νεαρής ηλικίας. Απλός, άκακος, απονήρευτος, μειλίχιος, ταπεινός και υπόδειγμα αληθινού μοναχού.

Στη Μονή του Αγίου Σάββα υπάρχει η συνήθεια, στη λειτουργία, όταν γίνει η μεγάλη είσοδος, ο νεωκόρος να τραβάει τα παραπετάσματα που είναι δεξιά και αριστερά της αγίας τράπεζας, και ο λειτουργός ιερέας κλείνεται, κατά κάποιο τρόπο, στην αγία τράπεζα. Αυτό γίνεται για να αφιερωθεί εντελώς ο λειτουργός ιερέας στην τέλεση του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

Αγίου Γεωργίου Αύρας Καλαμπάκας-Ομιλία Πατρός Δωροθέου-26/8/2018